Sözüm dinle ey yârenler,
Aşk ateştir, köz olur.
Canı candan geçirir de
Hakk’a giden iz olur.
Bir yanıyla derttir aşk,
Aşkın ile düştüm yola
Benliğimi aldın benden
Adın düştü her bir dile
Sen göründün her yönden
Can dedim, canan sen oldun
Ne yana baksam kor bıraktın, külden yol geçtim
Yandım ama sönmedim, ateşle sözleştim
Sen kader diye kaçtın, ben kadere yürüdüm
Unutmadım yaptığını, lakin kin de gütmedim
Şu yanan yüreğimi sabırla sardım ben
Ayyyy…
Aynı göğün altında doğduk da
İki yaka düştük yar…
Zemheri vurdu dalımıza
Gülümüz ayrı soldu yar…
Baba düşünür evladını
Gece gündüz hâlâ yanını
Evlat düşünür evladını
Unutur çoğu zaman anasını
Baba yüklenir dağ misâli
Geri gelmez gördün mü geçen günleri
Bir nefes uğruna tükettin ömrünü
Nazlı gençliğini rüzgâra verdin
Dünyada ölümden başkası yalan.
Gözleri beni yaktı
Sevgisi içime aktı
Öyle güzel güldü ki
Aşkı gönlüme çaktı
Bir bakışı derman bana
Adı düşer her duama
Bir bakışta “abi” dedi, sustu kelâm
Yedi yıl gizli kaldı içimde sevdam
Her akşam yolum düştü aynı yerden
Bir pencere açılırsa gülerdi sevdam
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!