Allah’tan sonra en çok seven,
Bu dünyada sensin anam benim.
Uykusunu bana bağışlayan,
Her duamda adın anam benim.
Sözüm dinle ey yârenler,
Aşk ateştir, köz olur.
Canı candan geçirir de
Hakk’a giden iz olur.
Bir yanıyla derttir aşk,
Ahh…
Sustun da gözlerin anlattı bana
Yaralı bir sevda kaldı ortada
Ne sen vazgeçtin ne ben unutabildim
Yazıldı ismimiz kader tahtına
Aşkın ile düştüm yola
Benliğimi aldın benden
Adın düştü her bir dile
Sen göründün her yönden
Can dedim, canan sen oldun
Bir yanım ayaz… bir yanım yangın…
Aynı bedende iki ayrı canım…
Sevda dedin… yaktın içimi…
Şimdi ben, kendime yabancıyım…
Gece yine sensiz…
Şehir üstüme üstüme gelirken…
Bir ışık arıyorum karanlıkta…
Ateş böceğim… neredesin?
Ne yana baksam kor bıraktın, külden yol geçtim
Yandım ama sönmedim, ateşle sözleştim
Sen kader diye kaçtın, ben kadere yürüdüm
Unutmadım yaptığını, lakin kin de gütmedim
Şu yanan yüreğimi sabırla sardım ben
Ayyyy…
Aynı göğün altında doğduk da
İki yaka düştük yar…
Zemheri vurdu dalımıza
Gülümüz ayrı soldu yar…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!