Kara tren çalar siren
Tutmaz ona yapsa fren
Aldı yârimi elimden
Ah zalım kara tren
Dumanın çöktü dağa taşa
Hoca ile şarlatanı
Yalan ile aldatanı
Parayla din satanı
Sakın ha karıştırma
Sap ile samanı
Konar gönlüm daldan dala
Bazen beyaz bazen alâ
Uslan artık deli gönlüm
Yaş erdi artık kemâle
Yıllarca peşinden koşturdun beni
Ne çok sevmiştim seni
Gündüz hayalimde gece rüyamda
Düşünür durur özlerdim seni
Bir bakışın vardı, canımı alan
Hu…
Allah…
Hu… Allah…
Gönül düştü aşk yoluna, derman ister Hak’tan
Can soyundu bu dünyadan, yüz çevirdi topraktan
Parmak kaldır parmak indir
Hoca der ki: “Bu iş nedir?”
Sorar Adam : “Yük mü bende?”
Hoca güler: “Yok, halk sende.”
Kürsüye çıkar söz döker
Pınarçalı der babaoğlu
Oturur da bilir yolu
Çay gelince aklı gelir
Boş konuşur dolu dolu
Görmeden âşık oldum
Gönlüm sana sevdalandı
Bu nasıl bir hâl böyle
Kalbim kalbinle bağlandı
Salla başını al maaşını
Götür malın kurusunu yaşını
Lanet okuyarak kaldırırlar naaşını
Ölmeden kurtar kardeş başını
İnce telden çalar gamım
Şehit…
Vatan için düştün kara toprağa
Genç yaşında vardın Hakk’a katına
Zalim eller kıydı senin canına
Adın yazıldı nurdan kitaba




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!