Aynı toprak yoldan geçtim ben
Taşlar bile tanıdı adımı
Bir pencere vardı akşamüstü
Bakardım…
“Yârim açar mı camını…”
Yarın ne olur, Rabbim bilir
Emri ile can dirilir
Yerde gökte hükmü olur
Kula bir ömür verilir
Yaz deftere der bir kadın
Pazarcı sorar: “Nedir adın?”
Sayalarlı karı donu sarı
“Güzelmiş,” der, “senin adın”
Öne sağlamları dizer
Kazan kaynar kepçe yok
Söz çok, adalet yok
Hoca güler der ki
“Bu işte terslik çok”
“Ye kürküm ye” der Hoca
Yeşil ağaçtan ateş verdin
Yeri döşek bize serdin
Gökleri hizmete kurdun
Yâ Rab, sana şükürler olsun
Akıl verdin yolu bildik
Yeter artık bu zulüm
Allah’tan kork ey gönül
Der ki Hak: Kendine gel
Bu yol yalan, sonu kül
Her gün 12 yumurta yiyordum
Bu gün yiyemiyom doktor bey
hastamıyım yoksa hastamı olacağım
Bu gidişle kafayı yiyeceğim
Yunus Ağa eşek koşar
Eşekler onu zor taşır
Bir araba olmuş Yunus
Görenlerin aklı şaşar
Yokuş görse motor inler
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!