Babam.
Bir evin direğiydi o
Biz büyürken o ezildi
Kıymetini anladık ama
Çok geç kaldık be babam.
Akşam olunca kapıya bakardım
Yorgun adımlarla gelişini sayardım
Bir “geldim Evlat derdin usulca
Dünya susardı sanki bir anda
Baba… sensiz evler yetim şimdi
Duvarlar konuşur, sesin gizli
Bir gölge kaldı senden geriye
Sarılmak istesemde yoksunki
Baba… içim yanar adınla hâlâ
Bir yanım çocuk, bir yanım yara
Ne olur gel bir gece rüyama
Hasretim sığmıyor bu dünyama…
Bir gün kapı çalacak sanıyorum
Sesinle uyanırım bir gün diye yaşıyorum
Fotoğraflar konuşmaz be baba
Ben seninle içten içe konuşuyorum…
Şimdi anlıyorum baba…
Sen bir adam değil…
Bir ömürmüşsün…
Üstümuze bir gölgelik mişsin
Seni anlamaya çok geç kaldık
Affet… bizi babaaaaaa
Kayıt Tarihi : 9.04.2026 00:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!