Evli ve iki çocuk babasıdır
Abe ey naparsın bre
Gittin mi bıraktığım yere
Ti orda duru beyav
Ne gideyim durduk yere
Akıl verdin bol bol bre
Âdeti din sanmışız, özü yitirmişiz
Kabukla oyalanıp cevheri bitirmişiz
Secde yerde çok , gönül secdesiz
Hak yol dar gelince yönü eğmişiz
Babam kış gününde üstümdeki abam
Soğukta yanan ocağım, sıcak yuvam
Ayağında yırtık kundurası sırtında eskimiş urbası
Ah babam canım babam
Analar.
Hak’tan bir armağandır kullara analık,
Yufkadır gönülleri, bilmezler ukalalık.
Başımıza taç olur bir tel saçı dahi,
Gözümüzün nurudur, gönlümüzün sabahı.
Ne yana baksam kor bıraktın, külden yol geçtim
Yandım ama sönmedim, ateşle sözleştim
Sen kader diye kaçtın, ben kadere yürüdüm
Unutmadım yaptığını, lakin kin de gütmedim
Şu yanan yüreğimi sabırla sardım ben
Baba düşünür evladını
Gece gündüz hâlâ yanını
Evlat düşünür evladını
Unutur çoğu zaman anasını
Baba yüklenir dağ misâli
Gözleri beni yaktı
Sevgisi içime aktı
Öyle güzel güldü ki
Aşkı gönlüme çaktı
Bir bakışı derman bana
Adı düşer her duama
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!