Evli ve iki çocuk babasıdır
Abe ey naparsın bre
Gittin mi bıraktığım yere
Ti orda duru beyav
Ne gideyim durduk yere
Akıl verdin bol bol bre
Âdeti din sanmışız, özü yitirmişiz
Kabukla oyalanıp cevheri bitirmişiz
Secde yerde çok , gönül secdesiz
Hak yol dar gelince yönü eğmişiz
Babam kış gününde üstümdeki abam
Soğukta yanan ocağım, sıcak yuvam
Ayağında yırtık kundurası sırtında eskimiş urbası
Ah babam canım babam
Analar.
Hak’tan bir armağandır kullara analık,
Yufkadır gönülleri, bilmezler ukalalık.
Başımıza taç olur bir tel saçı dahi,
Gözümüzün nurudur, gönlümüzün sabahı.
Baba düşünür evladını
Gece gündüz hâlâ yanını
Evlat düşünür evladını
Unutur çoğu zaman anasını
Baba yüklenir dağ misâli
Bir bakışta “abi” dedi, sustu kelâm
Yedi yıl gizli kaldı içimde sevdam
Her akşam yolum düştü aynı yerden
Bir pencere açılırsa gülerdi sevdam
Bu can tende e-ma-net
Bir gün dö-ner as-lı-na
Ne mal ka-lır ne şöh-ret
Yol gö-rü-nür Hak-kı-na
Gö-nül bir der-gâh i-miş
Da–ra da–ra / da–ra da–ra 🎶
Bursalı Tatar helva satar
Lafı büker, yalan katar
Orta yerde gezer durur
Kantarı hep kendine tartar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!