Tut ki gizeminse SENİ aratan,
Ararım bir ömür; ümidim yeter!
Tut ki ateşinse külü yaratan,
Yanarım bir ömür; ümidim yeter!
Kadri bilinmez gönlü tabî tutup oyuna,
Zülfün yare dokunup aşk diyeceksen buna,
Pervasızca ardına,benzetip bir koyuna,
Takıp da gideceksen sakın tutma elimden!
Mihnet duymam aslımı bilmeden dönen dilden,
Yıllar var ki sevmedin-sevilmedin ey gönlüm!
Ne haldesin kim bilir; kaç parçaya bölündün!
Elinden gelen tek şey:susmak mıdır sadece?
Sen ki Yaradanınla dopdolu bir gönüldün!
Bin düğümle yalnızlık düğümlendi kalbine,
Aşkı çağır imdada tut at atabilirsen!
Dua dua yükselen kesik kesik çığlığa,
Kördüğümlü kalbini tut kat katabilirsen!
Seccadenin alnında bıraktığı iz kadar,
Vurdumduymaz görünüp yüzündeki tebessüm,
Silip at bir kalemde hiç düşünme sonunu!
Dem o dem ise çek git! Ne gerek var vedaya
Kim sevip sevmiyormuş Rabbim görür kulunu!
Dik gezdirdiğim başı düşürürken önüme
Kaç gülüşünü sevmişliğim var,
Mısralara gizlenen.
Öylesine bir söz açıp aşktan,
Gönül kervanına katamadığım.
Saklamışım tozlu kitap sayfalarında.
Evimin bir köşesine atmışım da...
Dilime geldikçe sensin sustuğum!
Nice söz söylesem yetmez Mihrimah!
Keskin bir hasrete öfke kustuğum!
Bir teselli sözün etmez Mihrimah!
Ne mektup ne şiir; gönül raporu!
Sesini duyur da ne istersen de!
Ya usulca konuş;bir son versen de !
Ya vur kır el gibi yada yer sen de!
Ama bir ses çıksın dudaklarından!
Beni benden alır her bir kelime !
"Şiirler yazdım da tükettim seni/
Kelime kelime aklımdan çektim/
En olmadık anda kalbime dönüp
"Unut yoksa..." deyip, öldürecektim.
Şiirler yazdım da tükettim seni!"
Yalnızlık,ruhumun konduğu tabut
Bir omuzda sen ver, gönlüm sen de tut
Ne altın ne gümüş ne de bir yakut,
İşlense, gözüme görünmez yine!
Kalabalık artta yalnızlık önde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!