Anne bırakıyor kime tutunsam !
Tutturmuş bir telaş; kime ne benden !
Ben de mi, ben de mi aşkı unutsam,
Yıllarca bekleyip bir sabah birden !
Kalsın! Yarım kalsın söylenecek söz !
Duymasın hicranın tümünü kullar !
Ne titreyen bir kalp ne saran kollar,
Kurtarır içine düştüğüm demden.
Kalsın!Yarım kalsın ne varsa dilde!
Gölgem benden düşkün ben ki gölgemden...
Yalnızlık bu, çeken bilir tadını!
Hangi dudak ansa titrer, adını
Sanmayın doldurur o miyadını!
Yalnızdık; yalnızız ; yalnız ölürüz!
Kaldırmadan; inip çıkan göğsüne,
Düşürsem başımı boşluk yerine.
Şefkat yakışırken o ellerine,
Benim de gönlümü avutabilsen!
kırıldım aynalar kırıldıkça ben !
kırıldım dağıldı akisler birden !
kırıldım kırıldım hiç istemeden ,
gönlümü vurdukça sır-ı aynaya.
ne yüzler hapsetmiş sır ile cama.
Varlık sahasına düşünce beden,
Adem(as) ile Havva hiç istemeden,
Ayrılık başladı kaderde BİR’DEN !
Ayrılık ayrılık özdü ayrılık !
Kimden sana dair bir şeyler duysam,
Başımı çevirim gidesim gelir
Adını adımla andıkları an,
Utanıp toprağa giresim gelir.
Sevmek sevilmek de yerli yerinde...
Ey başımın yastığa açtığı derin kuyu,
Rüya rüya içine gizlediğin uykuyu,
Tattıkça, gözlerime mıhladılar korkuyu.
Öleceğe, ölmeden sergilenen perdeler!
Ey ölümlü,ey insan gaflet dolu uykuyu,
Geçiyor Mihrimah günler geçiyor !
Kalmıyor dalımda tutunan yaprak !
Gönlümde bir ayaz,gözlerimde çiğ!
Elinin değdiği yer kadar ıslak!
Göğsümde her nefes kopan bir tufan !
Güzel şeyler söyle dinleyelim biz,
En Güzel'e dair neyse bilginiz.
Aşkımız, sevgimiz, derin ilgimiz,
En Güzel' e dair; En Güzel için!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!