Hasan Arpaci Şiirleri - Şair Hasan Arpaci

Sen suyu çok seviyorsun,
Islak halimden korkuyorsun.

Sen deniz'i çok seviyorsun,
Dalgalarından ürküyorsun.

Suzan;
Annapolis körfezine bakınca,
Marmara denizini görüyorum.
Ama İstanbul’a varınca,
Ne Boston’u,ne Baltimore’u,
Ne de okyanusu hatırlıyorum.

İstanbul da,
Ölmek kolay,
Yaşamak marifet.
Tabut tarlalarına inat,

İstanbul doğurmuş,
Aha buralarda,
Küçük çocukları olmuş.
Çift yönlü caddelerde,
Çift yönlü parklar yapılmış.
Git gidebilirsen…

İstanbul sokaklarında,
Karlar düşer başına,
Pamukçuk yağıyor gibi.
Fakat

Koku'nu alıyorum şu an,
Kokun;
Ciğerlerimde.

Ben tertemiz bir insandım,
Ellerim;
Tanışmaktan,dokunmaktan,haramdan,
Kirlendi...

Gözlerim;

Renklerde sınır yok,
Hayallerde zincir var.
Bütün renklerin ahengi,
Cümbüşleri hatırlar.
Gök kuşağı altında,
Çiçekler arasında,

Bu gün,
Orhan ustayı işten atmışlar.
Yerine,
Belki Afgan, belki Peştun, belki Suriyeli almışlar.
Orhan’a asgari ücret,
Sigorta gerekiyormuş.

http://dusunceuretelim.blogspot.com

Sonun da ölüm var tatlı hayatın,
Çekip gidecektir ruhun ve canın,
İster dünya dursun isterse dönsün,
Kurtuluşu yoktur sona kalmanın.