Hasan Arpaci Şiirleri - Şair Hasan Arpaci

http://dusunceuretelim.blogspot.com

Dindar olmak güzel duygu,
Bu gidişin yoktur sonu,
Yobaz olmak karlı iştir,
Yönetenler duysun bunu.

Büyük konuşma dostum; büyük lokma yutarsın,
Helalinden kazanır haram lokma katarsın.
Vicdanın kan ağlarken nehir olup çağlarken,
Yaralı Arslan gibi bir köşede yatarsın.

İnsan kibir, can sönük, gerisi Allah büyük,

Kimimiz kuran kursu,kimimiz imam hatip,
Düz lise okuyanlar,hepimiz ayrı bir tip.
Müminlik ne okulda,nede yazar kitapta,
Okudukça ayrıştık,her birimiz bir hizip.

Vatan millet yanardı kıvrım kıvrım akardı,

Okulum bitince olduk bir imam,
Vazifeyi aldık her şey tastamam,
Lakin araç bulup bir köye varsam,
Daha görünmeyen günlerimiz var.

Etrafını çevirmiş,cahil ve cühelalar,
Kapatmışlar yolları,alem de,sefadalar,
Ellerin den bir gelse,Tanrı’yı çalacaklar,
Bu ilimsiz,irfansız,imansız,yalakalar.

Hasan Arpacı,2017,Üsküdar

İnsanları ulu orta övmeyin,
Hak edene bile asla sövmeyin,
Gururu kibiri uyaran dostum,
Kimseye böylesi imkân vermeyin.

Hasan Arpacı,2015,Üsküdar

İnanan insan,
Mutludur,
Huzurludur.
Daima,
Kazanır...

İnandığın gibi yaşamak güzel,
Yaşadığın gibi inanmak güzel,
İkisi de olmaz diyorsan dostum,
Ahlakın da bunu aramak güzel.

Hasan Arpacı,2001,Üsküdar

Tabutun yanında,
Bekleyenlere bakın,
Çoğu acı duymuyor inanın.
Tabutun çevresinde,

Tanrı;
Benim kalbimde diyorsun ya,
İnanmıyorum.
Çünkü,
Temiz olmayan yerde,
Tanrının ne işi var.