Alın teri ve emek harcamadan doyulmaz,
İlim,irfan yapmadan bir noktaya varılmaz.
İşe güce bakmayan,zıbaran şımarıklar,
Bu devran böyle gitmez,bu düzen böyle durmaz.
Bu dünyaya gelirken,
Bana soran olmadı.
Hayatımı yaşarken,
Beni duyan olmadı.
Bu dünyadan giderken,
Adem ile Havva’nın,günahını görmüşler,
Cehenneme git diye,bu dünyaya sürmüşler.
Zulüm var,işkence var,adaletse tarumar,
Cehennemden kaçanlar,cennette ölümsüzler.
Hasan Arpacı,2014,Üsküdar
Tek odalı baraka da,
Tatlı uykumdan,
Sabah saat beşte kalktım.
Külüstür kamyonun,
Kontağına bastım,
Tık bile demedi.
Çorak topraklara bizi attınız,
Sandınız; çürüyüp yok olacaklar.
Oysa biz son nesil gür tohumlardık,
Ülkemin ufkundan hür doğacaklar.
Meydanlar, mahpuslar, masum olanlar,
Bu gün aşk şarabından içenlere söyleyin,
Sevgi içen gönüller sarhoş olmaz demeyin,
Bu dergaha gelenler alınteri döksünler,
Kimseye haram lokma yetim malı vermeyin.
2018,Üsküdar
Daldan dala uçan gönül,
Bu gün gene güle kondu.
Elden ele kaçan gönül,
Yağmur oldu sele kondu.
Senin haberini alırsam eğer,
Dünyada yaşamak bir ömre değer,
Sana vurulmuşum, sevmişim meğer
Bir haber vermeden ayrılıp gitme.
İstibdat hortladı zulüm uyandı,
Sabır vicdanlara vardı dayandı,
Allah’ım bizlere feraset gönder,
Yobazlar bin renkten renge boyandı.
Yalancı camide siyaset yapar,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!