Biz bu dünyanın çarkına her gün,
Hayır hasenat der kurşun sıkarız.
İster mihnet duyun ister dövünün,
Bu dava uğruna arşı yıkarız.
Yürekleri yürek üstüne koyar,
Bizi dağdan topladılar,
Fanuslarda büyüttüler.
Bir batağa sapladılar,
Budayarak küçülttüler.
Su vermeyin kurusunlar,
Ela gözlü dilbere takılıp durma hele ,
Sen yoksan, bu denklemde; özünde vardır, hile…
Hayat büyük bir hızla ömürden çala dursun ,
İhanet edenleri bir gün vurur zelzele !…
Hasan Arpacı
Alın teri ve emek harcamadan doyulmaz,
İlim,irfan yapmadan bir noktaya varılmaz.
İşe güce bakmayan,zıbaran şımarıklar,
Bu devran böyle gitmez,bu düzen böyle durmaz.
Bu dünyaya gelirken,
Bana soran olmadı.
Hayatımı yaşarken,
Beni duyan olmadı.
Bu dünyadan giderken,
Adem ile Havva’nın,günahını görmüşler,
Cehenneme git diye,bu dünyaya sürmüşler.
Zulüm var,işkence var,adaletse tarumar,
Cehennemden kaçanlar,cennette ölümsüzler.
Hasan Arpacı,2014,Üsküdar
Tek odalı baraka da,
Tatlı uykumdan,
Sabah saat beşte kalktım.
Külüstür kamyonun,
Kontağına bastım,
Tık bile demedi.
Çorak topraklara bizi attınız,
Sandınız; çürüyüp yok olacaklar.
Oysa biz son nesil gür tohumlardık,
Ülkemin ufkundan hür doğacaklar.
Meydanlar, mahpuslar, masum olanlar,
Bu gün aşk şarabından içenlere söyleyin,
Sevgi içen gönüller sarhoş olmaz demeyin,
Bu dergaha gelenler alınteri döksünler,
Kimseye haram lokma yetim malı vermeyin.
2018,Üsküdar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!