Hasan Arpaci Şiirleri - Şair Hasan Arpaci

Düşmanla dost olursun mahpusa düşerseniz,
Birlikte kardeş gibi toprağa girersiniz,
Cephede savaşanlar aynı yere gömülür,
Bunları anlayınca sonuca gülersiniz.

Doğduk; masal dinledik,
Çocuktuk; hikâye dinledik,
Gençtik; hayaller izledik.
Büyüdük;

Yaparsan görürsün,edersen bulursun,
Sel de olsan elbet akarsın, kurursun.
Tilkiyle tavşana kalınca mezralar,
Sende köpeklere maskara olursun.

2011,Üsküdar

Sular gibi döner kader,
Sen onları bilemezsin.
Bulut olur yağmur olur,
Sen bunları göremezsin.

Dünya âlem bir olsan da,

Dünyada millet vardır,bir de milletçik vardır.
Savaşta asker vardır,bir de askercik vardır.
Tecrübesel aktarım ruhunda varsa eğer,
Yer küreyi sallayan,Devlet,Mehmetcik vardır.

/

Dışarıda kar var çocuk,
Ayaz kutuplardan esiyor,
Uğultulu sesiyle kendini bildiriyor,
Sense uç kat yorganını, çekiyorsun üstüne,

Çalışırsın aşınırsın,
Emir alır kaşınırsın,
Tayin çıkar taşınırsın,
Memur isen kölesin sen.

Atmaz seni çöpe bile,

Bazen çıkıp gök yüzüne,
Yer yüzüne bakıyorum.
Desem bile inanmayın,
Menzilim de yürüyorum.

Ruhum beni alıp gider,

Sıla'da yaşamanın zevkini tadacakken,
Ana; gitti buradan mevsimler hazan oldu.

Sabahın seherinde bülbüllerin sesiyle,
Baba; göçtü dünyadan bir ömür yalan oldu.

Bende ceylan gibi koşup sekersem,
Geçtiğim yollara tohum ekersem,
Sevgi bahçesine fidan dikersem,
Gördüğümü hayra yoramaz mıyım.

Bir gün hüzün basar meyhanedeyim,