Törene; makamı olanlar gider,
Ziyafete; zengin, Karunlar gider,
Ne zaman ki savaş varsa ülkede,
Fakirler,garipler,mahsunlar gider...
Hasan Arpacı,1994,Tokat
Çala çala pis karnını,
Doyurdun da ne eyledin.
Fakir kulun hayatını,
Savurdun da ne eyledin.
Çiçekleri sıra sıra,
Seni tarif edesim var,
Resim gibi çizesim var,
Şiir diye yazasım var,
Yazar çizer bakarım ben.
Bir türlü öğrenemedim,
Ne zaman doğduğumu.
Anam derdi ki,
Çeltik harmanında,
Bazen de düşünür,
Soğan tarlasında.
Gök yüzünde yıldız gibi,
Kuş misali kayıp gittin.
Sessiz sakin dilsiz gibi,
Beni öyle sayıp gittin.
Her gün beni arıyordun,
Bana öyle yollar verdin,
Gaza geldim gidiyorum.
Türkü şarkı bizim derdin,
Saza geldim gidiyorum.
Dertle tasa içe içe,
Cüppe görüp ardından,öpmek için koşanlar,
Zübükler,zübükçü ler,konuştukça şaşanlar,
Kuyu da sular bitti,kurudukça kurudu,
Yağmurlar çekip gitti,size kaldı sazanlar...
Hasan Arpacı,2018,Üsküdar
Kaleden kaleye cirit atanlar,
Ciriti gönülde elde tutanlar,
Vefasız ruhlara geri satanlar,
Ovalar sizinse düzler bizimdir.
Bilmez ki ilkbahar ırmaklar çağlar,
Bu sabah kiraza,kırmızı düşmüş,
Üstüne böcekler,kuşlar üşüşmüş,
Bülbül karşı dal da,kadere küsmüş,
Herkes mekanın da,değildir diye.
Toprak aynı toprak,güneş,su,aynı,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!