Hasan Arpaci Şiirleri - Şair Hasan Arpaci

Mala mülke tamah et sen,
Sabah erken kalkar biri.
Yat borusu çalar derken,
Sarayları yıkar biri.

Sokakların elinde kir,

Şu gördüğün istanbul,iki bin yıl başkentti,
Ne krallar,vezirler,makamları terketti.
Saraylar viran oldu,hamamlar zindan oldu,
Has bahçenin gülleri,açma dan solup gitti.

Şiirler asker,
Şairler kışla,
Kalemler silah,
Fikirler fora.
Mevziler masa,
Atışlar karavana.

Ben kul hakkı yemem,hainlik yapmam,
Bulduğum cahile,sarığa tapmam.
Sen; cennetlik kul ol,ben cehennemlik,
Böylesi bir dine asla inanmam...

Hasan Arpacı,1989,Tokat

Okumaz,öğrenmez,bilmez canlarız,
Sarık görür görmez tapanlardanız,
İlim ehli olmak değer bulmayan,
Koyunlar için de koşanlardanız.

Sevgimizi tarla tarla,
Tohum gibi ekip gittik.
Filiz verdi saha saha,
Fidan gibi dikip gittik.

Kara saban arkasında,

Ah bir Sarılsaydım deme,
Sarılmak....
İste o duygu yokmu,
Bak gene şiir yazdıracak,
Ve ağlatacaksın cümleleri,
Kalbin gözyaşıma tutkun,

Siyasal islamın çivisi çıkmış,
Haramı helale verip gitmişler.
Allah’ta bunların halinden bıkmış,
Ahlakı yollara serip gitmişler.

Sözler ayet gibi yaşamlar yalan,

Dün gece rüyamda,
Çavdar tarlasına girdim.
Önce çiçekler topladım,
Sarı,yeşil,mor.

Sonra,

Tarih tekerrür mü ediyor yoksa,
Hüzzam makamında şarkılar çalar.
Kimisi aç yatar kimisi toksa,
Fakiri zenginin gücü oyalar.

Hayallerin hepsi dinin üstüne,