Hasan Arpaci Şiirleri - Şair Hasan Arpaci

Gariplerin sırtında hüküm süren firavun,
Kuzuların kayboldu, toz oldu, toprak oldu.
Bu mevsim de kükreyin, kibirlenin, kurulun,
Meyveler dibe düştü, kalanlar; ak pak oldu.

Kime kalmış bu dünya, kimin olmuş bu rüya,

Bizde şair olmak için,
Hükümdara yağ çekersin.
Doğru yerde durmak için,
Gerçeklere tuğ çekersin.

Kuran ne der hadis ne der,

Kimseye kalmamış,bu yalan dünya,
Sana da kalacak,duracak sanma.
Sevdiğini söyle,sakin ol biraz,
Her lafa,her söze,bakıp aldanma.

Hasan Arpacı,2009,Üsküdar

Bahar mevsimine bakıp sevinme,
Yeşiller içinde sakın övünme,
Sonbahar gelince anlarsın belki,
Tükenmiş ömrünü son gördüğünde.

Hasan Arpacı,2015,Üsküdar

Sen;
Uyandığında,
Güneş kayboluyorsa,
Sakın şaşırma.
Sana saygısından,
Düşüyor bu duruma.

http://dusunceuretelim.blogspot.com

Haksızlığa uğradıysan,
Adaleti bekliyorsan,
Gücünde yetmiyorsa,
Sakın üzülme...

Deden de yiyip,içip,kâm alırdı,dünyadan,
Kana kana içerdi,hep kevser ırmağından,
Newton,Kepler,Franklin,ilme temel atarken,
Sâki sundu bâdeyi,içti zevk şarabından.

Zülfünü sallama rüzgara karşı,
Kokusunu alan koklayan çıkar.
Ah edip dolaşma dağlara karşı,
Kabusunu duyan yoklayan çıkar.

Aşkını bulutlar alıp götürse,

Sokağa çıkarken,
Kapıyı çarparım.
Mezarlık tahtası gibi,
Tak diye örtülür.

Sahil yolunda dolaşıyor,
Çimenler üstünde,
Güvercinlere takılıyorum.
Alıp onları başım üstüne,
Şöyle bir bakıyorum,
Salacaktan kız kulesine.