Kar güzelim mor güzelim,
Eller yokken var güzelim,
Bu gün hava buz kesiyor,
Yetiş beni sar güzelim.
Zirvelerde beyaz bulut,
Sen;
Kar içinde kardelen.
Kırmızı güller içinde,
Beyaz güvercin.
Orkide tarlasında,
Albino gibisin…
Sarı saçlarında güller var dersem ,
İnanma sakın ha böylesi hale .
Gülşen diyarın da seni de görsem ,
Kendi dallarından kopar mı lale .
Beyaz saçlarında inci var desem ,
On parmağın onuna da sorarsan,
Kabahati iki göze yüklersin.
Akıllar içinde beyin ararsan,
Ya candan ya kandan kalpten teklersin.
Arpacı kainat ruhun üstünde,
Çocuktum ama,
Kendimce şiirler yazar,
Hikâyeler okurdum.
Ortaokula vardık,
Bilgi;
Yağmur gibi,
Sulayıp geçer.
Güneşin sonunda,
Çiçekler açar.
Susuz kaldığında,
Doğarsın hanen de krallar gibi,
Baş köşede duran sultan olursun.
Evin gelir sana saraylar gibi,
Alemin gözünde hakan olursun.
Seninki dün akşam hiç utanmadan,
Ettiği yemini bozmuş diyorlar.
Biraz sıkılmadan hiç arlanmadan,
Sokaklara çıkıp tozmuş diyorlar.
Yüksek kaldırımdan inerken bir de,
Dört dörtlük bir mümin olmadım gitti,
Yobazlara gene kanmadım gitti,
Madem ki cehennem Tanrı elinde,
Bezirgan dindarı duymadım gitti.
Hasan Arpacı,2013,Üsküdar
Bazen içimden gelir,
Yüreğim delinir,
Ruhum dellenir,
Haydi...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!