Hasan Arpaci Şiirleri - Şair Hasan Arpaci

İlim bilmez, akıl bilmez, yol bilmez,
Adap bilmez, erkân bilmez, kul bilmez,
Yetim bilmez, öksüz bilmez, dul bilmez,
Tükürün bunların ferasetine.

Bir masumu görür görmez şaşırır,

dusunceuretelim.blogspot.com

Sisli gecelerde sabahı bekle,
Olmuyor feleğe söz söylemekle,
Dinince, törence yanlış yaparsan,
Aydınlık yerine tufanı bekle.

Yazında kışında sahibi vardır,
Kış zengine yazsa, fakire yârdır,
Günahı sevabı ayıklayandır,
Sırat'a varmadan eğlen bakalım.

Zalim yedi hakkımızı,
Felek kırdı çarkımızı,
Tufan yıktı arkımızı,
Tanrı’ya bir yazalım gel.

Bataklıkta uçan sineği bırak,
Sen yerdeki çayır ve çimene bak.

Bağırıp çağıran arsızı bırak,
Sen kendinle barış ve gülmene bak.

Bana beni soruyorsun,
Heykel gibi duruyorsun,
Ne niyetler kuruyorsun,
Söyleyim mi beni şimdi.

Ben gençlerin irisiyim,

Sabreden postalın ayak sesinden,
Günahkar kulların cüzdanlarına.
Yetimin,öksüzün aç nefesinden,
Ahlaksız ruhların vicdanlarına.

Bir selam,bin kelam,söyleriz derler,

Beni dağ başında yaradan Tanrım,
Benim suçum nedir ? nerde adalet ?
Ne için geldim ben ne için varım,
Neye göre seçtin verdin asalet.

Okuma bilmeyen yazma bilmeyen,

Ana kaçtı baba uçtu,
Abi coştu bana koştu,
Sorgu sual ettim amma,
Geldim gittim hepsi boştu.

Benim işler boş gidişler,

Kadın;
Bir nehir gibidir,
Bir ucu garpta,
Bir ucu şarkta.

Saçının tellerine takılırsan,