Hasan Arpaci Şiirleri - Şair Hasan Arpaci

İşi düşmeyenler arayıp sormaz,
Yanın da yören de kimseler kalmaz,
Selam bile almaz çıkarı yoksa,
Kimse için bunlar keyfini bozmaz.

Ehli müslim birisi fikir beyan eylemiş,
Kıçında donu yoktur,oldu müşteri demiş.
Bilsin mendebur herif,rızkı veren Allah'tır,
Ona da layık görmüş böyle bir makam vermiş.

2017,Üsküdar

Bir yar sevdim çiçek gözlüm, dilberim,
Bu âlemde odur benim serverim,
Düşünür halime bazen gülerim,
Coşan kalbim; taşmış,coşmuş kime ne.

Saçlarında kıvrım kıvrım yollarım,

Yeni doğan çocuğa ölüm neden yakınsa,
O kadar ensesinde yaşlanan insanında,
Herkesin kaderini yazan Tanrı bilmezmi,
Düzgün kullar nerede kim kimin arkasında.

Hasan Arpacı,2014,Üsküdar

Çocuktuk,
Anneden, babadan,
Köpekten, hortlaktan,
Uymaca ve ecüncü’den,

Güneş yeni kayboldu,
Çünkü
Bulutlar aman vermiyor.
Yağmur; atıyor tekten tekten,
Sanki bir uzun topuklu yürüyor,
Tık tık tık,

Özleyene deli denir
Sabredene veli denir
Uçup kaçıp giden güzel
Sana sabah yeli denir

Varsa bir derdin eğer hiç kaldıramadığın,
Hayatın tarumarsa pek anlayamadığın,
Tanrı gönderir belki birini imdadına,
Meşrebini duyunca hepten şaşıracağın.

Gençliğine güvenip şımarma sakın,
Bir taş düştüğünde kırılır çarkın,
Malında,mülkünde yalandır dostum,
Bir depremle çöker evin ve barkın.

Hasan Arpacı,1987,Tokat

Senin için,
Bir antikacıya gittim,
Param yoktu,
Alamadım.

Senin için,