Hayatım bir kitap içine sığsa,
Alıp defter kalem bir bir yazarım.
Gönül dünyasında bir yüce dağsa,
Çıkıp zirvesine gezip tozarım.
Lakin kalem bana biraz yabancı,
Beynamaz diye,
Herkesi tenkit ediyor.
Ama hep beni,
Namaz kılarak dolandırıyor.
Hayatımda bir kez,
Güneş her gün doğup her gün batsa da,
Yağmur yağmıyor ki bizim ovaya,
Dağ taş özlemiyle kalktık duaya,
Kırlarda çiçeğim solduktan sonra.
Kuzular üç doğmuş sütü bol vermiş,
Gören sanmış müslüman,her şeye etmiş iman,
Fakiri küçük görüp,güçsüze salmış ferman.
Tek eksiği dolara,Tanrı diye taparken,
Hayatı ya fırıldak,ya da bir sürü yalan...
Hasan Arpacı,2014,Üsküdar
Susayanlara su ver doya doya içsinler,
Sana da bir tas suyu elbet veren bulunur.
Acıkanlara ekmek,yemek ver ki doysunlar,
Senide bir gün gelir elbet gören bulunur.
Ben yoruldum gülüm artık kalamam,
İşte gidiyorum meçhule doğru.
Bu yolun sonuna artık varamam,
Hayat üçgeninden menzile doğru.
Zaman akıp gider kendi yolunda,
Ben neyleyim,
Böyle yari.
Mars’a ekilmiş tohum,
Ay da büyümüş çiçek,
Bahçelerde böcek gibi.
Hayalleri harika,
Bu sabah,
Çil horoz öterken kalkalım,
Serin bir rüzgâr eşliğinde.
Varıp bir abdest alalım,
Bir de namaz kılalım,
Günün şerefine...
http://dusunceuretelim.blogspot.com
Kendine iyi bak,
Haydi bir meşale yak,
Kırmızı beyaz olsun.
Seni sevdiğimi unutma,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!