Ey gönül…
Neredesin, bilmem nerelerdesin—
içimde yanan bir türkü gibisin,
adı var, sesi var…
ama sana dokunamıyorum.
Gözlerimi kapatıyorum,
bilmem hangi diyarlardasın;
bir rüya gibi yaklaşıp
bir hüzün gibi uzaklaşıyorsun.
Acı acı çekerken yüreğim,
bilmem hangi kuşun kanadındasın;
uçup giden her şeyde
senden bir iz arıyorum.
Hüngür hüngür ağlayan gözlerim
seni ararken gecelerde,
bilmem hangi düşün içindesin—
ben buradayım,
sen hangi hayalin kıyısında?
Bir el uzat…
dokunayım sana
tüm saf kalbimle.
Belki o an anlarım
kaybolan sadece sen misin,
yoksa ben miyim kendimde?
Bilmem neredesin—
ya da hangi satırda beni ararsın;
ben her cümlenin sonuna seni koydum,
her susuşun ortasına seni sakladım.
Ve şimdi…
içimde kırık bir ezgi gibi
seni söylüyorum durmadan;
duyan yok,
ama ben hâlâ
seninle doluyum.
Kayıt Tarihi : 2.04.2026 06:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!