Gönül penceresi Şiiri - Erdem Duran

Burcu gibi gel bana,
Dağların ardını yaran bir rüzgâr gibi,
Sessizliğimi bozan kadim bir ezgi gibi yaklaş.
Nergis gibi koklayayım seni,
Toprağın bağrından yükselen bahar gibi,
İçime işleyen o ilk umut gibi.
Yüzünde açan gülücükler,
Bir milletin zafer sabahı kadar parlak,
Karanlığa meydan okuyan bir sancak gibi dalgalansın.
Tutkuyla gel,
Alev alev yanan bir yürek gibi,
Küllerinden doğan efsaneler misali.
Sevdayla aç gönül penceremi,
Pas tutmuş kapılarımı kır bir fırtına gibi,
İçeri dolsun sesin, yankılansın çağlar boyu.
Çünkü sen gelince,
Zaman bile diz çöker önümüzde,
Ve aşk…
Bir destan olur dilimizde.