Bir bilsen Şiiri - Erdem Duran

Zifiri geceye adını fısıldadım,
duymaz sandım, kalbim duydu.
Kör bir bıçak gibi geçti içimden hasret,
kanamadım ama hep sızladı.
Bir bilsen…
ne çok sustum seni anlatırken,
sesim kırıldı her hecede,
gözlerim doldu söyleyemeden.
Gönlüm, unutmaz dedikleri yer,
seninle dolu, eksik yine de.
Bir boşluk var içimde derin,
sen varsın içinde… ama yoksun gibi.
Yürek yangın yeri,
dokunan yanar, ben küle döndüm.
Umut kimin elinde bilmem,
ben avuçlarımdan düşürdüm.
Sözler yarım kaldı dudaklarımda,
kadehler dolu, geceler sarhoş.
Ama ben ayığım sensizliğe,
her şey bulanık, tek gerçek yokluğun.
Bir anlasan…
bu kadar zor mu sevilmek böyle?
Ben seni içimde büyüttüm,
sen beni içinden sildin.