Aynalar, bakmayın şu kirli yüzüme,
Yansıtmayın beni, saklayın gerçeğimi.
Ey insanoğlu, çevirin gözlerinizi benden,
Görmeyin içimde kopan sessiz kıyameti.
Beni temiz sanan kadınlar,
Geçmeyin artık yollarımdan,
Adımlarınız değmesin izlerime,
Ben kirliyim, ben yorgunum, ben yarım...
Çiçekler, kokmayın bana,
Renkleriniz dokunmasın solgun ruhuma,
Güneş,
Hiç verme sıcaklığını bana.
Toprak...
Sen bile umut olma artık,
Kucaklama beni bağrına,
Çünkü ben,
Kendi karanlığında kaybolmuş bir yabancı.
Bakmayın bana…
Ne aynalar, ne insanlar, ne de hayat…
Ben kendime bile bakamazken,
Siz hiç bakmayın bana.
Kayıt Tarihi : 31.03.2026 13:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!