Halil Kıvrık Şiirleri - Şair Halil Kıvrık

Her yıl bir öncesinden daha uzak,
bozkırlar buruşup dağ oluyor
kırılanların olacağı belliydi görünenden
içine düşmüş ateş
kırıklığında düş gördüğünde
böyle belleyip başında

Kanıma işledi gayri
delibozuk rüzgarlar
Kimbilir;
kaç kez daha nerde ne zaman esecek

geceleri uykusuz bırakıp

çokta umur değil hani egemenlik
kafamın tası kadarcık dünya.

Bu!
onun samim,yetisi değil
onu zorluyorlar söyle diye

Andır
demdir kıvamında kaydadeğere kayıtsız kalınmak zorunda kalınan ahval.

Global ekonomik kriz memleketi teğet geçmiş
o esnada bizde,
kasımpaşadan aşağı ti geçiyorduk.

Tesadüflerin dokunduğu yitirilmişlerin
sana biriktirdiklerimi harcıyorsun özgürce
kazanç ile kayıp arasında buldum seni

Senin adınaydı çektiğim kılıç
Aşk tavlasında attığım düş(eş)

Bir adımın bile geçmediği kapı eşiğinden
sözüm ona;
ayın şavkına geçti özüm.

Sürüklenmiş deniz rüzgara
rüzgar elsiz ayaksız

İçimden bir ses şunu söyledi aşka
Sen benim için uyku zorunluluğu gibi birşeysin
Senin için(de) senin için(di) taşıdığım umut

içimdeki çocuk soruyor
tühhhh kekeme olmuş bilincim

Kasvetli bir hava var bu sabah
gökyüzünden
yerküreye uzanan
ve
yalnızlığa ne üzülen nede kuytulardaki aşklara sımsıkı sarılmaları uyaran
bu kadar üzünçlü iken sema.

Bir adım vardı bir isim
bana bir adım
bir adım uzak cismin

Mutluluk;
kavramların çözümünden ırak

Harikasın gülüm,
işte yaşamanın ve duyumsamanın insan ekseni
sürekli ağlamak
ve
sürekli gülmenin temelsiz ve tabansız çelişkisini yakalamışsın sevgili
detaya indirgediğimizde