Halil Kıvrık Şiirleri - Şair Halil Kıvrık

S/allamış pullamış kutsal kitaplardaki sözleri.
halk deyimlerinin yaşanılmış deneyimlerine eğileceği emek
ile
vicdani.

Canım benim diyemediği

Fıtrat,
sıfat olarak kalsaydı
şimdi
hala mağarada cilalı taş devrine bile geçemez olmamız gerekirdi
kadın'lı erkekli
mal-mel dinlettiğini sanıyor garibim.

Herkes için geçerli mi zamanı tahammüden öldürmek!

Ölümün sonsuz güzelliğine gömüldüğümüzde
o gülümse/men edilmişlik diyecekler.
egoizm,
işte bu kadar aptalca olgu

Abartılacak bir durumu yok koşulların
bütün yollar mideden geçince.

Bir yerden başladığında biliyorsun
nerde tükenilmişliği,
orijin noktası kurbanın olsun

Uzun zamandı
gitti
önce
uzadı
sonra
acıdı canım.

Öpmedim diye
kesik kesik öfkeye
uzaktan rüzgar üfledim bu kızgınlığa

Yüreğimin en yufka zamanlarından kalan fazlalığımla
pamuk prensesin hallacı.

Bakanlar kurulu ve akil insanlar neyin nesidir,
kimin fesidir bilmem
lakin;
Ortaçağda,
Galileo dünya yuvarlak
ve

Boğazın asaleti hakkında şimdi kuşkuya düşmeyelim
kuş sütünden gayri siyah yokmuş

Şu fani dünyada,
şahıs
daha akılcı

Gerçekler, gerçekten daha acıdır.

İnsanlar üçe ayrılırlar
gelişmiş insanlar
gelişmeye engel olmuş insanlar
gelişmemeyi kader sanmışlar..

Vefayı aşktan yüksündürmeyip
çaresizliği
özverine yükleyip giderken
yüreğine gömütünde özlemeyi
özleteceğini bilmez misin?