Halil Kıvrık Şiirleri - Şair Halil Kıvrık

Bazen uzaklaşmak
gerer yayın ipini
gölge gibi düşersin hedefin ortasına
öyle veya böyle vakti.

biliyorum sabah uyacaksın

Burada,
yani yerkürede
derebeylik zırhına bürünmüş şovelyeler
ve
onların sönmüş yıldızlarına kibrit çakışları var.

An'da saklı bir şimdi
yarına yürüyen
aksak umutlar değildi ayak izleri
falaka gecelerinde sabah
güneşin şavkının taş duvarlarda acırdı canı.

Aşkı hep eşit düşündüm
kadını yüceltirken büyülenildiğimi farkettim
adil olmayan bile olsa koşul
durum hep yalın-ayak.
sadece bir gün var aramızda derin ayrıntı.

Elli dört adını koyamadığım yıl
ne kadarını yaşadığım ne kadarını yaşayamadığım zaman.
büyüsünde kaldığım nelerim
büyümesine kol kanat olduğum kollarımda bebeğim

Kazandığımda neyim

Bir insanı tanıyacaksan eğer;
kavramsal ve evrensel bir sözü yok ise konuşma aralarında
uzak duracaksın abim...

Tertip düzen diye buna derim işte
on-layn ile of-leyn arasında açık kapatmaksa hayat;

incir yaprağıyla yolculuğa çıkmış karıncalara
istasyon peronlarında simit satmaya benziyor
insan hayata gelip gelmişliğine pişman iken

Yıllardır yıllanmış,
ruh-satı çalınmış
açılmamış sevdaları bakir ve bakire.

Günyüzüne çıkamamış zanlı
alıkoymuş

Küçük meblağlar;
büyük düşüncelerdeki dimağın tecavüz edilmişliği
hani şunun şurasında şiyir miyir yazıyoruz da!
maksat şayir olmak felanda değil

Çabamız;

İnsan içinde yaşatıyor
aşkı ve nefreti.
İnsan;
ihtiyaçları kadar seviyor.

Yetebildiği kadar yettiğinde kendine