Halil Kıvrık Şiirleri - Şair Halil Kıvrık

Özlem düşünce gözlere
susmak düşüyor dudaklarıma
G/özden ırak en yakınım.

Güneşe iftira yakışık almaz bilirim de;

Hadi;
bugünde
seni düşünmeden yürüyeyim sokakta dedim.
Kaybetmeye çalıştırıldım bedavaya bayağı
koşullandırırılmış refleks hakkında bir fikir sürünüz satıcıya!

Her bahar;
ağaçlara leke düşüyorsa
suçlu arama çiçeklerden,
Doğa özgürce sevişecek.

Teşhissiz hastalık bu
firari ruh
temkinli duygu
Budanası budalalık
sarmal
dallanıp budaklanmış

Ne güzel bişey bu
seninle dermeden çatmadan çatı altında çatallaşıp kızışmak köpekleşmek
bu
ilkel yönümüzü kayda değer kutsamak.

Yok öyle

Durduğum yerde duramayıp,
gittikçe bayramlaşıyorum.

Aklımdasın
göremediğimde çöker gözlerime karanlık
içinde tünel

Tarihin başlangıcından
en bilinmeyen zamandan
fi’den
bugüne uzanan organik yayılım
içgüdü

Bunun;
suçlusu yok
bahsi olur
sözkonusu olmaz şahıs.
Alır başını yoluna devam eder gider aşk.

Bu dünyadaki meşrulukları şaibe altında olanların
öbür dünyadan bahsetmelerine sövesim geliyor
lütfen kusura kalmasınlar sittirolup gitsinler,

Arafta
sırat köprüsünden geçemezsin

Yarın
ellerini avuçlarını kim okşayacak
şimdi içimde sıcakken
sen
kopmak zorunda kaldığında benden
bedenim soğuk olduğunda yanında