Halil Kıvrık Şiirleri - Şair Halil Kıvrık

tiryakilik;
çektimi içine atmosferden;
dumanlı başında
ağrının doruğu.
Nuh nebiden
kalma çiftleşmiş

Çok yaşamaya bir hap-şurup ta istemiyorum.
şöyle kenarda durup izleyeyim
binlerce yılı
sadece merakındayım evrimleşmenin.

Her doğan bir garip uşak

Aradığınız hukuğa şu an ulaşılamamaktadır,
ya kriptolu telefonu kapalı
yada
ataması esnasında yetkilerini kullanamamakta..

Al gül yoktu kalbinde

Arşimed çıplaktı.
elinde bir hamam tası
hamamın kurnasında yüzdürdü durdu,
içine su doldurup durdu
Durduğu yerde durup duruken sokağa fırladı gariban buldum buldum diye..
Yazıklar olsun ülen bizim insanlığımıza yufff olsun bize

Ölüm;
şunu istedi insandan!
yaşadığının hakkında hukukun sana minneti olmalıydı.

Az ve öz düşünmenin hızlı yanında
boşvermişliğin doluluğu taştı sabırdan

Sen
bugün güzel,
ama çok güzel görünüyorsun

Biliyorum ki
kırkikindi yağmurlarına yakalandın ikindi vakti

Hadi ordan dercesine umutsuz
tadı olmayan yetinmeleri vardı
Kime baksam tedirgin
gözkapaklarına sözü geçmiyor
uyurgezer hali.

ağır aksak yürürken çarpım özürlü halimle
herzaman ki gibi sakar

allah kahretsin mi diyem
tanrı beni affetsin mi diyeyim
Vebali yazılmışsa boynuma bu suçun..

Gönül verip karşılığında hiçbişe ummamak ne güzel ummanlık
Gözlerindeki bir parçacık ışığa meyillenmek
o uçurumdan düş/mek
tarifsizce tanımsızca kalmak kendiliğinden kandil olmak
kalbinin en ücrasında yanmak
ne muhteşem duygu...

Aşk ise,korkutur
değilse de aşkolsun de geç

Bazı insanlar,
bazı insanları terbiyeye davet ederler;
Bu davette!