Halil Kıvrık Şiirleri - Şair Halil Kıvrık

Yatsıdan sonra uyur
sabah ezanından hemen sonrası
korkusunu yalnızlığını
karanlığa sarılmışlığı dahil
göz kapaklarını açardı güneş

yaşayan lisandan medet gördükte,
ölü dilden mi feyz alacağız
neymiş
atalarımızın mezarında yazılı osmanlıcayı anlayacakmışız.

Telefon ile arıyor gavur bankasının görevlisi

Sana bir sır vereceğim hayat;
yaşadığın süre içerisinde
zevkten-mutluluktan ve coşkudan ayaklarının yerden kesildiğini hissedip,
yaşamak sana olağanüstü güzel geldi ise
bir anı bile bir günün!
yadsımak-nefret etmek

suçlular-ihmaller eksiklikler
hiçbirisi günyüzüne çıkarılmamışken
niye insin Soma maden işçiler yeraltına,,,! ! !

İnsanlığı rahatsız
mutsuz eden en korkunç virüs egoizm
Açlık-susuzluk
cinsel sevişmeyi (parantez içine aldığımızda) geriye bişey kalmıyor ki.

Niye yalan söyleyeyim

Elebaşı;
görevini yapan görevlileri
ve
kadıları görevden alıp soruşturma yapması
kel alakaya peruk takması

Bir akşam üzeri olsaydın yüzümde
telaşlanırdı gözlerim,
kepengini kapatır iken
güne-güneşe gün ışığına zaman
ölümsüz/leşiyor olurdum yanılgılarda.

Uykusuz ve yorgun kaldığımız geceleride sayarsak,
çoktan emek(li) yor olmayacaktık aşktan
Hayra yorulacak rüyalar gündüzün gerçeğinde ter döküyor

Nankörlüğün algısına ve farkına varabildiysek;
karanlık tünelin sonundaki ışık yakındır demektir.

Doğruların olduğu sandığın
başta bireyci bencilliğin seni yarı yolda yalnız bıraktı he!
Sende,
seni muğlak (belirsiz)
ve
yalnız bırakan

Riyakarlığın prim yaptığı
yararcılık felsefesinin akıl sanıldığı
yönetim erki taraftarları;

inançlar
ve