Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Bulutlu bir akşamdı yüreğim sana yanarken,
Lodos rüzgarlarıyla birlikte yağmur yağarken,
Sensizlik hüznü birden üzerime de çökerken,
Gecenin karanlığı sessiz benimle ağlarken,

Bulut arasında nefesin ensemde hissettim,

Akıbet ölümdür kırma kalpleri
Kırıldı mı yapılmazda yeni
Ölümler ayırır ancak dostlukları
Terk eder gider sevdiklerini
Dönmezde artık gerisin geri
Mazide kalır yaşadıkları

Meltem, seher yelimsin
Berrak,akan suyumsun
Yürekte her an yaşayan
Onu besleyen kanımsın.

Her dakika senleyim

Beni benden sakın sorma beni,
Gönülde barındırmam hiç dikeni
Bu can sever de gönülden seveni,
Hakkı seven gönüllerin hanıyım.

Durmaz akar da benim sevgi suyum,

Aşkı sevdamdır Hz. Muhammet, hasta gönlümün dermanı,
Yaratandır benim kalbimin,Süsü cilası padişahı,
Bin bir derdime devadır,Yaratanın aşkı sevdası.


Halil ÇOLAK

Ne dedimse yar gelmiyor
Ne dedimse yar inanmıyor
Ne desem de yar gülmüyor
Yar dediğim, can dediğim,

Kilit vurmuş yar diline

toprağın suya hasret kaldığı gibi
ananın kuzusunu sevdiği gibi
keremin aslıya yandığı gibi
seni sevdiği günlerime yazık oldu

anlarsın ama sevgimi senin için çok geç oldu

Yiğitlik düşlerine yeni bir sayfa açıp,
Bizanssın tarihine bir nokta koyup.
Gemiyi karadan yüzdürerek halice geçip
Yeni çağ açıp bir çağ kapadın Mehmet’im

Sabah ezanlarıyla şahı topun başında,

Bin bir çiçek yaptığım baldan özümü,
Hiç kimseden esirgemedim doğru sözümü,
Çalmak için akort edemedim bende sazımı,
Makam mevki için çekmedim kimsenin nazını,
Namerde muhtaç olmadan yaşadım hayat,

Gül bahçemde güller açmıyor neden,
Kötü kaderim midir buna hükmeden,
Özlemlerimdir benim yüreğimi sızlatan,
Hasretliktir gözlerimden yaşları akıtan,

Gurbet acımasız, hem de yoktur çaresi,