Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Sensiz gecemin istemiyorum artık geçmesini,
Artık istemiyorum sabahın sensiz olmasını,
Nedir çektirdiğin adamın var mı, bir günahı,
Kimseyi beklemedim Seni beklediğim kadar.

Geçti istemem artık yavan sevgi ile gelmeni,

Yalnızlığımı vurdum yollara bu gün,
Hasretimi bıraktım yaban ellerine,
Acılarımı akıttım ben hep içime,
Dostluklar yok, her yerde kin ve garaz,
Sensizim,gecelerde, gündüzlerde,
Rastlamıyorum sevgi Yunus’larına bu diyarda.

Dalıver derinlere,tarihteki sırlar açıklansın.
kim ne yapmış tarihte o pislikler ayıklansın
Geçmişe şekil vermek senin haddine değil
ak olan kara olan insanlar artık belirlensin

Halil ÇOLAK 09.06.2008 Yücetepe/ANKARA

Nasıl bir gaflet içerisinde yönetiyorlar bu devleti
Açılımlarla bu devletin başına da çıkardı nüsübeti
Ermeni açılımı nasıl olur unuttunuz mu? idealini
Kurutamazsınız su verdikçe melanet bu bataklığı

Ne güzeldi o bizim eski bayramlar
Sabahı ezaniyle koşardık camilere
İmam kürsüden hitap ederdi gönüllere
Birlik olun derdi Müslümanlara
Hasret kaldık o güzelim bayramlara

Nazi Alman yası’nda papaz Martin Niemöller’in günlüğünden:
“Önce sosyalistleri topladılar,
sesimi çıkarmadım;
çünkü ben sosyalist değildim.
Sonra sendikacıları topladılar,
sesimi çıkarmadım;

Kimi Fatma, kimi Fado
Biri Türk biri Kürt tur emi
Hasan ile memo ile
Yuva kurmuş anla ola ola
Çocukları sıra sıra
Amcasıdır Hasan ağa

Hayatta beyaz güller açmaz bahçelerde,
Kırmızı gülde var benim canım sevdiğim
Gül kokan tenini elbet birisi koklayacak,
Gel mutluluk çiçeği açmış olan bahçeme,
Anladım ki bu hayat sevgisiz geçmeyecek.

Hatırı sayılır hayat yükü sırtımda karşımda sıra dağlar
Yol uzun ömür kısa mutluluk aramaktan ben yorgunum
Üzerinden geçtiğim ovalar, dağlar, yollar derdime ağlar
Bir umutlar tükendi ben mutluluk aramaktan yorgunum

hülyalara daldım hayat denilen yolda farklı insan gördüm

Yanıyorum ben, sizin sevginizle
Gecelerim, uykularım sizinle,
Ben yaşıyor muyum bilmiyorum,
Karanlıkta yürüyen hislerim sizinle...

Bu fani dünyada yine yalnızım,