Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Türk’ün özü cesaretle, bilgelik,
Hayal dahi edemezsin onda olan yiğitlik,
Yoktur onun kitabında asla namertlik,
Onun ruhunda vardır mertlik,

Yüreğinde gitmez özlemdir sancak,

Aramızda aşılmaz dağlar olsa,
Aşılmaz yol vermeyen yol olsa,
Gönüllerimiz sevgi ile dolsa,
Sevilmemek insan için ne acı...

Kalpte Allah sevgisi varken,

Ben tarihin gövdesine altın harflerle yazmak şanlı tarihimizi
Yazmak istiyorum tarihimi silinmez anıt bir levhanın üstüne
Şimdi biz neden her kese boyun eğen bir millet olmuşuz
Nasıl yazarım kahramanlıkla dolu tarihi altına bu zavallıları

Boş olan kalbin benim sevgimle atsın
Gökyüzünde artık yıldızlar da sönmesin
Nefretler yok olsun sevgiler yer alsın
Sevgiler ebedi geçmesin baki kalsın

Halil Çolak 29.10.2005 Ankara 00.30.

Bulutlu bir akşamdı yüreğim sana yanarken,
Lodos rüzgarlarıyla birlikte yağmur yağarken,
Sensizlik hüznü birden üzerime de çökerken,
Gecenin karanlığı sessiz benimle ağlarken,

Bulut arasında nefesin ensemde hissettim,

Akıbet ölümdür kırma kalpleri
Kırıldı mı yapılmazda yeni
Ölümler ayırır ancak dostlukları
Terk eder gider sevdiklerini
Dönmezde artık gerisin geri
Mazide kalır yaşadıkları

Meltem, seher yelimsin
Berrak,akan suyumsun
Yürekte her an yaşayan
Onu besleyen kanımsın.

Her dakika senleyim

Gece karanlığında mehtabım olmuştun
Seven gönlümle o gece de buluşmuştun
Yol sabaha ermeden, rüyama girmiştin.
Bütün o benliğimle ben seni sevmiştim

Mutsuzluktan kurtarıp, mutlulukta verdin

Bu vatan Türk gençliğim emanet sana
Selam sizlere de selam kutsal vatana
Vatan için şehit düşüp toprakta yatana
Selam şehit sana selam kutsal vatana

Düşmanın entrikası yıldırmasın seni

Hüzünlendim ben bir öğle vakti Sen nerdesin,
Hey sevgili, yaz gününde kış oldu gönlümde
Yapraklar yeni yeşerirken dağlarda,ovalarda
Dinmeyen fırtınayı kopardın zayıf gönlümde

Öğle güneşi de tepemde yakıyor yağız tenimi