Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Yıkıldı ulu çınarım tarumar sacım
Derdimin dermanı idi başımda tacım
Dinmiyor yüreğimdeki derindir acım
Kaybettim anemide yetimim ben bacım

Kim sevgiyle, Şefkatle saracak beni

Gecenin karanlığı çökerken üzerime
Kalbimin derinliklerinde ararım seni
Senin hayelin yer alıken düşlerimde
Hasretin de gönlümün yangınlarında
Çayır çayır yanarken aradım hep seni

Telafer kan ağlarken nasıl gülersin
Niçin Müslüman’ım ses çıkarmıyorsun
Yoksa sende mi? Amerika’ya kölesin

Halil Çolak 22.9.2005 Ankara

Yıllarca ayırmaya çalıştılar fitneler birbirimizden
Şimdide ayırmaya çalışıyorlar tırnağı etimizden
Ne zaman uyanacak bu millet faflet uykusundan

Halil ÇOLAK 25.12.2010
ANKARA

Benim sevdam bu vatana.
Ecdattan yadigârdır bana.
Hiç mahcup olmadık ona.
Nice canlar verdik vatana.

O albayrak ki dalgalanır.

Davul sesi duyunca dadaş girer havaya.
Genç ihtiyar dadaşlar dururlar bara.
Yiğitlerim meraklıdır kıtlama çaya.
Dadaş selamlar söyler türkü ile yara.

Germe dadaşı çelik bir yaydır.

Söyleyin dostlar o güzel güller nasıl sevilmez
Gül bahçesinde güzel kokular nasıl alınmaz
Hak ve hakikat söyleyen can nasıl görülmez
Dertlerini alır sevgisiyle de senin üstünden
Haydi, dostlar dost mekânı Yunus’a koşalım

Sensizdim, karanlık gecelerde
Sessizdim, senin yokluğunda
Kalbimde yanan aşk ateşiyle,
Yüreğimde senin sevginle yaşadım.

Kırlarda senin hayalinle,

Kaygı duyuyorum bu kutsal vatan için
Satıyor vatanda her şeyi para pul için
Hiçbir umudum kalmadı gelecek için
Uyanır bu milletin biraz vicdani varsa

Sattılar vatanımda mal mülk ne varsa

Türk destanı hep birlikte tarihe de el ele,
yeniden de yazmaya var mısın? arkadaş
Her engeli aşıp sonunda zafer ede varmaya
benimle canla başla mücadeleye var mısın?

bak tarihe ataların, ne diyorsa tam anla,