Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Anlatamadım yar sana ben derdimi
Acı çekerken anlamadın duygularımı
Sana bağlamıştım bütün geleceğimi
Hançer vurdun yeniledin yaralarımı

Gönül dinlemez oldu hiçbir fermanı

Gecenin karanlığı çökerken üzerime
Kalbimin derinliklerinde ararım seni
Senin hayelin yer alıken düşlerimde
Hasretin de gönlümün yangınlarında
Çayır çayır yanarken aradım hep seni

Telafer kan ağlarken nasıl gülersin
Niçin Müslüman’ım ses çıkarmıyorsun
Yoksa sende mi? Amerika’ya kölesin

Halil Çolak 22.9.2005 Ankara

Yıkıldı ulu çınarım tarumar sacım
Derdimin dermanı idi başımda tacım
Dinmiyor yüreğimdeki derindir acım
Kaybettim anemide yetimim ben bacım

Kim sevgiyle, Şefkatle saracak beni

Yıllarca ayırmaya çalıştılar fitneler birbirimizden
Şimdide ayırmaya çalışıyorlar tırnağı etimizden
Ne zaman uyanacak bu millet faflet uykusundan

Halil ÇOLAK 25.12.2010
ANKARA

Hayata ananın doğmasıyla dersin merhaba
Çile neşe yaşamın boyunca gelir arka arkaya
Bir gün gelir sende evlatlarına dersin merhaba
Hayat bir tiyatrodur rolün dünyada yaşamak
Dünya geçici hayat ebedi hayatı sakın unutma!

Sen hazar gölünün berrak mavi suyunda.
Ben çağlayarak akan arasın içinde.
Türk suyu ile yıkanırken kan gardaşım.
Ben dadaş sen gaggoş olmuşsun ülküdaşım.

Halil ÇOLAK 12.11.2010

Gönül sazı çalmaz yavrum teli koptukça
Kalplerde merhamet olmaz sevgi söndükçe
Dünya bir şeye yaramaz boşa döndükçe
Hayat çekilmez olur yarenim benim dosttum

Gönül bahçesinde çiçek yerine diken bittikçe

Gel gönül birlikte yalvarıp hakka gözyaşı dökelim
Samimi gözyaşımızla cehennem ateşi söndürelim


Halil Çolak10.122011
Ankara

Hayat Köprüsü'nden dolandım geçtim
Hak yolunda gidene dost olmuş canım
Dostların çeşmesinde ben bade içtim
cana can dostu olmuş bu deli gönlüm

Deli gönlüme girenler gülfidan dikmiş