Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

hani dostlarında vardı hani candan sevenler,
o güzel dostların senden vaz mı geçtiler?
seni övüp yere göye bir türlü sığdıramayanlar
düşünce takatten servetten senden vaz mı geçtiler

Her nereye gitsen basın yayın senin peşinde olanlar

Dost dediğin Paşam yaren ile kardeştir
Bil ki arkadaştır belki Paşam sırdaştır
Bill ki Pakistan benim içinde vatandır
Paşam dostluk öyle kolay kurulmuyor ki
Pakistan dost,Türkiye dost benle senle dost

Çekilmiyor gurbetin kahiri zarı,
Köylerim iz’inde bol olan karı.
Dağa alacalık düşecek zamanı,
Karçiçeği çıktığı anda ordayım.

Gurbette kalkmıyor da kolum kanadım

Bu kıpkırmızı akan insan kanı değilmi?
Vahşetle birlikte yaşamak zalimler medeniyeti
Batının bahsettiği nerde o insan hakları,
Yoksa bahsettikleri insan öldürmek mi medeniyetleri,

Hıristiyanlık, Musevilik bir ittifak kurmuşlar,

Nasıl sevdaydı, başlarına geleni bilemediler.
Onları aşkınla çöllere düşüren senmişsin Leyla
Mevsimler ardı ardına geçip ömür birden bitince
Çaresizlerin çare olan sen miydin, güzelim Leyla

Yaz mevsimi bitip gönüler de hazan olunca

Leyla Ünal’ın gönlündedir bitmeyeni vatan aşkı
En güzel tutkulu aşkı mecnunu olduğu toprak aşkı
Yaşamında değerli öncelikli vatan ve millet aşkı
Lütfü keremiyle Allah onu da sevgisi ile donattı
Arzusuna gem vuramadığı, tek vatan,millet aşkı

Özledim seni.vefasız yar seni..
Ayrılık yüreğimi yakıp kül ediyor
Bedenimi uyuşturuyor özlemin...
Sen beni özlemesen bile
Çok sık birlikte olmasak bile
Ruhunun derinliklerinde

Kul ellerini kaldırır her zaman kıbleye dururda duaya
Günahların bağışlanması için de yalvarırda Mevla’ya
Ümit kesmez mümin samimi olarak güvenirde Allah’a
El boş dönmez yeter ki samimi tövbe et yaratan Huda’ya

Hiç boş döner mi kul cömerttir o kapının yaratandır sahibi

Ayağın gidecek yol lazım bize
İnsanın son yolculuğu inkâr etse ölüm
Korku bize Allah’tan tabiat bizde hiçe
Bizde gaflete yer yok buna iyice inanın

Halil Çolak 20.2.1977 /İstanb

Sevgi ile doldurulmuş bir tas su verin bana içeyim
unutmak için acılarımı da sevgiyle yuyup yıkayım
umutsuzluk kaplarını can yoldaşım ben kapayayım
Yağmalanmadan kalbim sevgim,ömrüm,her şeyim

Halil ÇOLAK 07.02.09