Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Alperenler insanın çelikten su verilmişi
İncele görürsün yaşadığı öz geçmişini
Unutmaz toprağada asla şehit vermişini
Canından çok değerlerini seven Alperen

Bu dünyada garip gezen değil sezendir

Kimi ağa oldu kimi dünyaya hükümdar
Hepsi sırayla bu dünyadan geçtiler
Kimi sevdalanıp çöllere de düştüler
Hepsi bir kefenle bu dünyadan göçtüler

Kimin hamamı vardı kiminin hanı

Açmış elmalar, armutlar çiçek,
Ötüyor dallarında her türlü böcek,
Dallarında meyveler olacak yere değecek,
Güzel ülkeme gelmiş İlkbahar…

Gel ey seher vakti
Gecenin hüznü yeter
Acılar içerisinde
Ne zaman söyle
Bu Şafak söker
Gönül hüzün içinde

Gezer düşünmeden bir yolcu
Durmadan dinlenmeden hayat yolunda
Birbiri üstüne elemli günler
Bitmez çile ömür bitmeden

Çıkar karşına bitmez engeller

Yaşarım gönülden vatan sevmeyi,
Bulurum dilimde sözleri bir,bir
Vatanın o güzel her bir İlinde,
Bu toprak için öleni görürsün bir bir,

Her şehitliğin kitabesinde,

Mevla’nın aşkı ile yanar durur gönlüm,
Yandıkça derdine derman buldu gönlüm,
Gecen karanlığında hakkı arar gönlüm,
Secdeye vardığında huzur buldu gönlüm,

Yunus gibi hakka aşıktır bu deli gönlüm,

Erenler ocağı Horasan yurdundan,
İnsanları irşat etti toparlak köyünden,
Kelamı oldu hep kuran dilinden,
4.murat ismini koyar toparlak baba,
İlmi ile hizmet eder ehli İslam’a
Horasanın şanı yayar diyarı Rum’a,

Üzülüyorum her akşam evde yoksun diye
bakıyorum yatağına yavrum bozulmamış bile.
özlemin gönlümde yumak yumak yığıldı bile
geçmiyor günlerim sizsiz canım.be yavrum

Bekliyorum yavrum her gün geleceksin diye

Hani herkes herkesin derdini dinlerdi,
hep birlikte birbirlerinin yaralarını sarardı,
Hani birlikte duvar dibinde sohbet ederdi
çayırdan,bostandan,bahçeden dönerken,
tandırlar yanardı evlerde,yemek pişerdi
çok eskidendi,benim dostum çok eskiden.