Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Anadolu’nun mert toprağında
Yiğitler çıkar öz diyarında
Ozan,edip,ressam her bir yanında
Türkün kültürlü evladı benim Harput’lum

Sizi gibi yiğitlere derlerde gakgoş

Adına binlerce destan yazılan bir vatan
Yıllar sonra bir bir çekilen acılar unutulan
Anadolu’nun her karış toprağına taşına yazılan
Bir garip vatan sahipsiz bir ana vatan

Halil ÇOLAK 15.09.2010

Millet olarak Göz pınarlarımızda yaşlarımız kurudu,
Bütün Küfür ehli top yekun üzerimize yürüdü,
Milletin aç, susuz iken düşmanı bu vatanda süpürdü,
Düşmanı dersini verecek yiğitlerin kökümü kurudu,

Yeter uyudun,Artık uyan gaflet içinde uyuyan millet,

Vurulmuş anlından şehit Mehmet’im burada yatıyor
Dinmemiş yarası kahraman aslanın yarası hala kanıyor
Nabzı durmamış henüz vatan,vatan diye durmadan atıyor
Şu gördüğün eşsiz güzelliğe sahip Çanakkale boğazında

Kol ayrılmış gitmiş Mehmet’imin genç fidan bedeninden

Başımızın o tacı
Gölümüzün o ilacı
Ruhumun padişahı
Canım olan efendim

Güllerin o efendisi

Öğle bir sevgi ektim ki gönlüme
Yeniden yeşeriyor günden güne
Dallarında çiçekler açtı ardı sıra
Aşkımın meyvesini verecek bana
Candan seviyorum sevdiğimi ben

Bahar mevsiminde dalda çiçek açmayı
bir nisan akşamı günü benle koşmayı
Gönülden bana sarılıp içten sevmeyi
Kırlarda el ele genç aşıklar gibi gezmeyi
Söyle bana canı gönülden canım istermisin

hani dostlarında vardı hani candan sevenler,
o güzel dostların senden vaz mı geçtiler?
seni övüp yere göye bir türlü sığdıramayanlar
düşünce takatten servetten senden vaz mı geçtiler

Her nereye gitsen basın yayın senin peşinde olanlar

Dost dediğin Paşam yaren ile kardeştir
Bil ki arkadaştır belki Paşam sırdaştır
Bill ki Pakistan benim içinde vatandır
Paşam dostluk öyle kolay kurulmuyor ki
Pakistan dost,Türkiye dost benle senle dost

Çekilmiyor gurbetin kahiri zarı,
Köylerim iz’inde bol olan karı.
Dağa alacalık düşecek zamanı,
Karçiçeği çıktığı anda ordayım.

Gurbette kalkmıyor da kolum kanadım