Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Üzülüyorum her akşam evde yoksun diye
bakıyorum yatağına yavrum bozulmamış bile.
özlemin gönlümde yumak yumak yığıldı bile
geçmiyor günlerim sizsiz canım.be yavrum

Bekliyorum yavrum her gün geleceksin diye

Hani herkes herkesin derdini dinlerdi,
hep birlikte birbirlerinin yaralarını sarardı,
Hani birlikte duvar dibinde sohbet ederdi
çayırdan,bostandan,bahçeden dönerken,
tandırlar yanardı evlerde,yemek pişerdi
çok eskidendi,benim dostum çok eskiden.

Aşk rahmettir her gönüle ruh veren
Gönüllere demet demet gül veren
Kalbin güzelliği onu üstün gösteren
Sevgidir kalbe nakışları nakşeden

Göz görmezse fark edemez farkı

Bir küçük çocukken gördüm resmini
Yan yana dizilmişti şirin çocuklar
Yıllar geçti ardı ardına
Birde baktım ki güzel bir genç kız

Gözleri bakardı devamlı engine

Toprak l susuz kalır çölleşirse
kalplerde sevgisiz kalıp kararırsa
Bir çiçekte tomurcukta kurursa
ömürde mutsuzlukla biter öylece
gönlüm hasret toprak gibi suya
sevgi ile bakmazsan solar çiçekler,ağaçlar

Ben seni sevmiştim deliler gibi
Aslıya aşık olan Kerem’ler gibi
Dağları delen Ferhat’lar gibi
Öldürdün yar,sen, aşkımı beni

Akmayan çeşmenin tası olmuştum

Karacaoğlan anlattı aşkını kızgın esen yellere
Koroğlu aşkının destanını yazdı çamlıbellere
Çok aşıklar aşkının derdini de doktu türkülere
Bülbül anlattı aşkınını gece gündüz güllere

Mecnun Leyla’nın aşkından attı kendini çöllere

Her yıl senin yıldönümünü andıkça,
Kahraman Mehmetleri düşündükçe,
Yaptığınız işlerin farkına vardıkça,
Gözümde büyüyorsun Çanakkale,

Destanlaşan bir zaferi kutladıkça,

Halime bakıp sefil olduğumu sanma,
Adalet diyince can,elim,dilim dolanır.
Susan insan değilim,dilbazım amma,
Hak adalet diyince elim, dilim dolanır.

Biricik servetim doğruluktur amma,

Bugün son yolculuğuna uğurlarken
Düşündüm gün görmüş güngörmüşmüydün
Ömer güngörmüşmüydün Ömer sen
Geçmiş hatıralar canlandı birden
Göz yaşlarımız yere dökülürken
Niçin gidişin oldu bu kadar erken