Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Sevgiyi yüreğimize ümmet olarak kazmışız
Gel diye sana dostum kucağımızı açmışız
Mevlana gibi gel gel diye çağrı yapmışız
Gel tut elimden hak için dostluk davamız

Özü sözü ile yunus gibi aşkta pişmişiz

Gün gelir bir gün seni can dostum anlarım ama
Gemi ayrılmışta olsa bakarım ardından limandan
Beyaz köpükleri de görsem ardın sıra uzak ufukta
İskeleye koşup dualarla uğurlamaya geldiğim an

Dostunda arama sen ırakta
Dostun senin her mekanda
Ateş yakar istersen yürekte
Her an hazır o her mekânda

Yüreğine sevgi, ateş koyar

İstanbul vatanda güzel bir diyar
Bütün sevdalarımız onda yaşar,
O yedi tepeli olan güzel İstanbul,
Sana muhabbetim özel İstanbul.

Boynuna takmışlar güzel gerdanlık,

Bu güzel vatan can,bizim yurdumuz
Sebep yok iken kan akmaya başladı
Bu ne gaflettir ağrıyor da her yerim
Fikirle mücadele varken kan akmaya başladı

Halim kalmadı üzüntüden mısraları yazayım
Acı içerisinde vatanımda kıvranıyor milletim
Kardeşlik masalı ile oyalıyor, idare edenim
Koymuyorlar mezarda yatsın benim şehidim

Albayrak gökyüzünde mahzun dalgalanıyor

Yenilmez güç var şimdi içimde
Bütün engelleri aşmış bitirmiş
Yeni çiçekler ektim deli gönlüme
Ruhum mutluluktan uçuyor şimdi

Meltem, seher yelimsin
Berrak,akan suyumsun
Yürekte her an yaşayan
Onu besleyen kanımsın.

Her dakika senleyim

Bulutlu bir akşamdı yüreğim sana yanarken,
Lodos rüzgarlarıyla birlikte yağmur yağarken,
Sensizlik hüznü birden üzerime de çökerken,
Gecenin karanlığı sessiz benimle ağlarken,

Bulut arasında nefesin ensemde hissettim,

Akıbet ölümdür kırma kalpleri
Kırıldı mı yapılmazda yeni
Ölümler ayırır ancak dostlukları
Terk eder gider sevdiklerini
Dönmezde artık gerisin geri
Mazide kalır yaşadıkları