Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Bugün bir gamlı hazana döndüm ben
Can bir dostumun acı haberini aldım
Anında yaprak gibi sararıp da soldum
Bir veda etmeden dostum ayrıldın gittin

Açmadan gülleri soldu gençlik çağında

Hilal'li, yıldız'lı gördüğün bayrak altında
Düşmana karşı göğsümü siper etmişim
Anamın adını bu vatana ad da vermişim
Anadolu dediğim bu kutsal vatan benim

Ezelden beri düşmana baş eğmemişim

Leyli deruni ettin yarab senn bana verdiğin sevgi ile beni
her nereye donup baksam görüyorum gücünü kudretini
meyvenin tadında güneşin ışığında görüyorum azametini
yürekten ürpertiyorsun yarabbi smet sıfatınla sen beni

duymak lazım görmek lazım nebatında Allah diyen zikrini

Âşık sazı çalar inceden
Namert kapın çalmadan
Ömür kısadır bitmeden
Gör hesabın şimdiden.

Karlı dağlar yüce olur.

Bu Can mevsim mevsim gerçek aşkım seni bekliyor…
Gönülde sevgi eksik olunca bil sonbaharı yaşıyor
Yüreğimdeki ektiğim gül kokulu sevgi çiçekleri soluyor.
Sensizlikten içime karamsarlıklar sevgilim doluyor,
Sevgi oldu mu canım insan aşılmaz dağları aşıyor
Bu kalp sensiz, bitmeyen her an sonbaharı yaşıyor,

Ağlasam sesimi duyar mısın bilemem ki yar,
Mısralarım arasında seni anlatsam anlarmısın;
Kanayan yaramı da sevginle de sararmısın yar....


Halil ÇOLAK 01.11.2009

Gönül ehli olan gelir senin dergaha,
Dualar okunur yattığın mezarına,
Kar, tipi dinlemez dost gelir oraya,
Gönlündeki fırtına son bulur orada
Kazasız belasız dost döner Sılaya,

Elma aldım nar çıktı
Gümüşten kalay çıktı
Yolda giderken karşıma
O vefasız yar çıktı

Halil Çolak 24.11.2005 Ankara

Fatihin aslan evlatları sefer için gitmişti Viyana’ya
Avrupa’yı korku sardı Türkler zafer yazacak diye
Fırtına koptu ter boşandı zafer için, çim olan sahalara
çılgın Türkler fethetti 21.asırda yeniden Viyana’yı

Islanmıştı aslanların formaları yapışmıştı tenlerine

Ah eden kimdir bu sessiz kuytuda
Sustu bülbüller,vatan uykuda
Şimdi düşmanlar eminim pusuda
Esme ey rüzgar,vatan uykuda

hangi mecralardan almışsan nefes