Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Hem küçük hem de büyük alemlerden biride sensin.
Allahın yarattığı en mükemmel hem rezil nesnesin.
Düşün o yüce yaratanın zerresinin aynısı ise sensin.
Ne istersen ara arama.Kendinde ara ki oda sensin.

Halil ÇOLAK 26/06/2012

Döktüğüm yaşları mendile silmem
Seni sevmekle yılgınlık bilmem
İçimde kanayan hasretim bilmem
Kalbime vurmadığın yaramı kaldı

Başlıyor kalbim yine feryada

Terk etmiş dünya malını saltanatını
Tellak eder ünlü Osmanlı sultanını
Sırtını keselettirir yıkattırır kendini
Unutamaz Erzurum Habip babasını

Erzurum’u korur kol kanat gerer

Buz dolabından daha soğuk suyudur
Horasanereni Dumlu Baba suyu bulur
Gökyüzünden suyu yere baba indirir
Erenler dergahını da dağa kurdurur

Yanan gönül su içtimi harareti son bulur

Bağrımız yana yana kül olmadan.
Ömür kısa can dostum bitmeden
Ecel şerbetini de dadaş içmeden
Gel gidelim dadaşım resulullaha

Gel birlikte can kardaşım orya varalım.

Ay yıldıza söz verdik, dalganacak inmeyecek yere
Analara söz verdik gözyaşları akmayacak yere
Yeniden var olmak için biz çıktık ergenekondan
Vatanın bekası için binlercemiz vazgeçtik candan

Haçlı düşmanımızı kovduk bu kutsal vatanımızdan

Gözyaşlarım dökülürken yerlere,
Ezan sesleri yükselirken semalara.
Zor gelir ağlamak kibirden nefislere,
Her damla yaşta ruhum huzur bulur.

Ey gül kokulu cananım dostum merhaba.
Tüm sevgim,tüm dostum olan merhaba.
Kalbimde aşkı olan cananım merhaba.
Hem gece hem gündüzüm dostum merhaba.

Ruhumu aydınlatan güneşim merhaba.

Ağladım günlerce kendi halime...
Sordum gecelere niçin yalnızım diye
Hayatı buldum çözülmez bulmaca..
Bittim hayattan beklediğim ümit bitince

Halil ÇOLAK 01.01.09

Saçlarımı okşayan yumuşak ellerini
Sımsıkı saran o sıcacıkta kollarını
Yanağıma kondurduğun öpücüklerini
Unutamadım, unutmadım annem

Hasretin yüreğimde kor olmuş yanıyor