Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Günler geçti sensiz ay oldu
Hasretliğin büyüdü çığ oldu
İlk açılan da gonca gül oldu
Hazan mevsimi yaz oldu bana

Gülşen olmayınca nasıl mutlu olur insan
Seven sevenin yanında olmazda pişman
Vefasız yari olanlarda her zaman hüsran
Sevgisiz yaşamak insana her zaman hicran

Halil Çolak Yenimahalle/Ankara

Leyli deruni ettin yarab senn bana verdiğin sevgi ile beni
her nereye donup baksam görüyorum gücünü kudretini
meyvenin tadında güneşin ışığında görüyorum azametini
yürekten ürpertiyorsun yarabbi smet sıfatınla sen beni

duymak lazım görmek lazım nebatında Allah diyen zikrini

Âşık sazı çalar inceden
Namert kapın çalmadan
Ömür kısadır bitmeden
Gör hesabın şimdiden.

Karlı dağlar yüce olur.

Bu Can mevsim mevsim gerçek aşkım seni bekliyor…
Gönülde sevgi eksik olunca bil sonbaharı yaşıyor
Yüreğimdeki ektiğim gül kokulu sevgi çiçekleri soluyor.
Sensizlikten içime karamsarlıklar sevgilim doluyor,
Sevgi oldu mu canım insan aşılmaz dağları aşıyor
Bu kalp sensiz, bitmeyen her an sonbaharı yaşıyor,

Ağlasam sesimi duyar mısın bilemem ki yar,
Mısralarım arasında seni anlatsam anlarmısın;
Kanayan yaramı da sevginle de sararmısın yar....


Halil ÇOLAK 01.11.2009

Kader beni attı uzak diyara
İçimde açıldı koskoca yara
Yalvardım yakardım yüce Allah’a
İtsin bu ayrılık bu çile diye

Halil Çolak

Aydan önce doğan canan güneş misin sen
Yolculara yol gösteren Merih yıldızmışsın sen
Şakıyarak gül bahçesinde öten bülbülmüşsün sen
Eşi bulunmaz gönül sultanı hatun musun sen
Beni yalnız bırakan semam mısın yoksa sen

aşk geldi,benim gönlüme
bütün benliğime doldu.
dikenli gönül bahçem,
sevgi çiçekleri ile doldu.
hep sararmış olan rengim;
o olunca bir den al al oldu

Vatanımın şehit kanlarıyla sulanmış kutsal topraklarında
Ekin biçtiğim tarlalarında,kuzuları otladığım çayırlarında
Seni sen eden, beni ben eden, Türk’ün örf adet geleneklerinde
Ben Türklüğümü hissederim,sen Türklüğünü hissedersin