Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

geçmişe bakıp kardeşim efkarlanınca,
vatanımın özlemi can tüter burnumda,
benim milletim sahipsiz oksuz kalınca,
hilal mahzun dalgalanır kale burcunda.

bahar geldi mi milletçe bayram ederiz,

Gözlerden akan pişmanlık yaşı
Yaşlardan sönerde cehennem ateşi
İnanan nefsine karşı verir savaşı
Çelik zırhtan daha iyi korur imanı

Halil Çolak 28.12.2005 Ankara

Kırlarında oynayıp ta koştuğum
Çaylarında bent vurup ta çimdiğim
Denizlerinde özgürce yelken açtığım
Ben bu ülkenin çocuğuyum

Üzüntüsü ile üzüldüğüm

Şafak sökmeden de bekleme güneşin erken doğmasını
İyi bak gönüllerdeki güllere önle zamansız solmasını
Sevgi ile kucakla unutma gerçek olan senin dostlarını
Gönül ehli iyi bilir incitmeden damardan kan almasını

Halil ÇOLAK 18.10.2008

Dünyamı yakamam can ben inananım
Yeter ki gönlümdeki sevgiyi kine çevirme....
Eller kem sözler söylese de gitmez zoruma...
Sen benim yönümü rabbim terse çevirme!

Gerçek sevene dost derim ben yar derim

Ne bağlanacak paramız var nede mülkümüz var
Uğrunda ölecek vatanımız birde bayrağımız var
Hiç bir şeyden korkumuz da yok Allah’ımız var
Ölürken bile bizi kurtaracak hak ta kuranımız var
Emaneten elimizde olan da malların bekçiliği var

Gönlümde bitmiyor artık ne gül, ne lale,
Bu deli gönül ki hep beni sokar da zora,
Gerçek sevenin derdine bulunmaz çare,
İnsan oğlu gerçek sevdayı hep arar durur.

Hep bülbüller hep güle neden ahu zar eder,

Hayasız Haksızlar bağırıyor hayasızca inliyor yer ve gök
Hayasızlar karşısında hayasından mazlumun çıkmıyor sesi



Halil Çolak 28.02.2007 Ankara

Dünya kan revan içinde
Dişler bilenmiş herkeste kin
Ayaklar çıplak karınları aç
ekilip biçilmeyen bir toprak
bu cennet olan dünyayı
Cehenneme çevirdiğimiz

Nuh Tufanı bile az gelir senin yanında,
Binlerce Mehmet yatar senin bağrında,
Destanlara yazıldı cönk bayırında,
Tarihin en büyük destanısın sen Çanakkale,

Çökmüştü üzerine kara bulutlar,