Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Nuh Tufanı bile az gelir senin yanında,
Binlerce Mehmet yatar senin bağrında,
Destanlara yazıldı cönk bayırında,
Tarihin en büyük destanısın sen Çanakkale,

Çökmüştü üzerine kara bulutlar,

Gözlerden akan pişmanlık yaşı
Yaşlardan sönerde cehennem ateşi
İnanan nefsine karşı verir savaşı
Çelik zırhtan daha iyi korur imanı

Halil Çolak 28.12.2005 Ankara

geçmişe bakıp kardeşim efkarlanınca,
vatanımın özlemi can tüter burnumda,
benim milletim sahipsiz oksuz kalınca,
hilal mahzun dalgalanır kale burcunda.

bahar geldi mi milletçe bayram ederiz,

Bu son vatan olsa da düşmez bu kale
Vatanda bizleri vursalar da zincire
Bütün itlerini salsalar da üzerime
Zincirleri kırarız düşmez son kale

İştahları kabarsa da salyası aksada

Kırlarında oynayıp ta koştuğum
Çaylarında bent vurup ta çimdiğim
Denizlerinde özgürce yelken açtığım
Ben bu ülkenin çocuğuyum

Üzüntüsü ile üzüldüğüm

Dünyamı yakamam can ben inananım
Yeter ki gönlümdeki sevgiyi kine çevirme....
Eller kem sözler söylese de gitmez zoruma...
Sen benim yönümü rabbim terse çevirme!

Gerçek sevene dost derim ben yar derim

Ne bağlanacak paramız var nede mülkümüz var
Uğrunda ölecek vatanımız birde bayrağımız var
Hiç bir şeyden korkumuz da yok Allah’ımız var
Ölürken bile bizi kurtaracak hak ta kuranımız var
Emaneten elimizde olan da malların bekçiliği var

Hayatımı zehrediyor içime düşen insan hakkındaki kötü kuşku,
Hakikati göremiyoruz Sırra kadem basmış, kaşla göz arasında
Nasıl atabilirim üzerimdeki beni yok eden acımazız kuşkularımı
Bir korkunç soğukluk var bende ve benim gibi insanlar arasında..

insanlar ekiyor yüreklere en acımaz haylaz bencil duygularını,

Gönlümde bitmiyor artık ne gül, ne lale,
Bu deli gönül ki hep beni sokar da zora,
Gerçek sevenin derdine bulunmaz çare,
İnsan oğlu gerçek sevdayı hep arar durur.

Hep bülbüller hep güle neden ahu zar eder,

Hayasız Haksızlar bağırıyor hayasızca inliyor yer ve gök
Hayasızlar karşısında hayasından mazlumun çıkmıyor sesi



Halil Çolak 28.02.2007 Ankara