Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Yolların biterken günle sende tükenirsin
Yaşlılık sende gönül her şeye darılırsın
Kurumuş ağaç sana bar verir mi sanırsın
Asaletsize sen nasıl dost diye inanırsın

Mekan kurmuşlar yüksek tepe üzerine
Nasıl gelmem ecdadım bana geldesinde
Huşu içerisinde giderken onun mezarına
Rüzgar eşlik ediyor bizim de dualarımıza
Anadolu tapusu Ertuğrul Gazi mezarına

Yarabbi beni öyle güçlü bir kul sanma,
huzurunda ayağım, elim dilim dolanır.
beş vakit namazda huzura varırım amma,
Azametin karşısında Allah’ım dilim dolanır.

Biricik servetim sadece sana güvenmek,

Leylam acılar içinde sevdamı olur
İnsan sevdiğinin hep yanında olur
Ayın mah yüzü yanında gölgede kalır
Aşkı ile çılgına döndür dü o Leyla beni

Halil ÇOLAK 18.7.2006 yücetepe /Ankara

Albayrakla vatanın gökyüzünü süsleyelim
Vatanımızı her yönden gözetip koruyalım
Gönlümüzü vatan Sevdasıyla dolduralım
Aşkımızı dolu dolu bu vatanda yaşayalım.

Bu vatanda milletçe, ayrılığı bağlayalım

O Gözlerin Pırıl Pırıl, Bakışların Can Yakar
Ayrılığın Gönlüme Benim Bin Bir Dert Katar
Aşk Dediğin Gönlü Güzelleştiren Eşsiz Eser.
Aşk Denilen Kazanda Durmadan Pişiyorum
Aşksız Gönül Nasıl Yaşıyor Ben Şaşıyorum.

Zemzem tadında bir su içtim gönül dostunun ebedi istirahat gahında
Fırtınalı havalarda sakin bir yol buldu kerametiyle İstanbul boğazında
Bir huşu içinde dolandım durdum beni kokusu ile mest etti otağında
Beni de dost kıl yarabbi senin dostun olan aziz..Mahmut Hüdai kuluna

Bayramlar kaldırır gönüllerin yasını
Affedilmeyen bir şey vardır mazlumun ahi
Küskünlükler son bulur bayram sabahı

Gönüllere diken yerine güller ekilir
Her yere insanlar tarafından sevgi saçılır

Ne olur gitme
Bugün sana muhtacım
Mutluluk için güzelim
Sevgine muhtacım
Yıldızlar gökyüzünde yalnızsa
Bende öyle yalnız

Açtık susuzduk bağımsızlığa düşkündük
Ayağımızda çarıkta yoktu ama kurtulduk
Ateş kusan düşmana karşı göğüs gerdik
Bu vatanı böyle yokluklar içinde kurduk