Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Dünyada Aşk şarabını hangi şanslı insanlar içti
Mutluluk denizinde hangi talihliler yüzdü
Yalancı dünyadan kaç bahtiyar insan oldu
Acı çekmeden hep mesut insan var mı?
Bu hayat yolunu yorulmadan bitiren var mı?
İnim inim ilerken kahkaha atıp gülen var mı?

Yılgınlıklar olmayacak demiştim ben yolunuzda.
Azgın itleri salmışlar sokağa dikkat edin kendinize.
Bak hainler gündüz saldırıyorlar karakolunuza.
leke sürdürmeyin yavrularım şanlı olan geçmişsize,
Gururumuzsun,evladım sen Kahraman Türk Polisisin.

Zaman bozulmasaydı ayaklar baş olmazdı
İş ehline verilseydi Başlar ayak olamazdı


Halil ÇOLAK 22.05.2008 Ankara

Gönül dostlarını ararken birden
Baktım cismim gurbette gönül sılada
Kendime geldim ürperdim birden.
Geçti Erzurum’daki bayramlar bir bir gözümden

Camii en çıkar tebrikleşir kucaklaşırdık

Bursa'da duydular o haykırışı.
Her düşman hissetti titreyişi.
Takdirle karşıladım geri dönüşü.
Kendine geldi ülkücü hareketi.

Türklüğümüzü eleştirenler.

Hasretin rengine hangi renk versem
Acılar içinde ben kıvranıp dursam
Yanmış bağrıma soğuksumu sepsem
Acılar içinde gecermi geceler

Ben diken olsam sen dalımda gül olsan

Gözüm arıyor her yerde yavrum seni
Özlettin canım,güzelim bana seni
Hasretin de vurdu kalpten de beni
Çok özlüyorum yavrum,kuzum seni

Sen yoksun Ankara şimdi zindan bana

Sonsuzluk aleminin sensin de hükümdarı
Benim gönlümün tek olan sensin gülüzarı
Sen olmadan Rabbim ben neyleyim baharı
Senin aşkından ben çekerim her an ahuzarı

Bütün canlılar seni zikretmeden edemez

Ah içinde inleyenler sürmezmiş devran
Gözlerimden akan yaş hep bana kaldı
Dedim kış geçer baharda dönerde devran
Gönlümü soğukta donduran buz bana kaldı

Ayrılığın üzerine hasretim eklendi

Vurulmuş sinesinden yatar kan içinde,
Vatanı uğrunda can veren Mehmetler.
Kıyamete kadar akar kanıda durmaz,
yalnız milletten, mezarda Fatiha bekler.

Temiz bir can vermiş; onu sarmış toprak.