Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Kışın kar bol yağar evler görünmez bizde,
Çatılardan buzlar uzanır,değerde yere
Baharın derelerinde sular çoğalır,
Bizim yaylaları gidipte görün,

Gözelerin suyu soğuk olur,

Sen olmadığın yerde senin için varım
Akarken senin için benim bu gözyaşım
En büyük dostum da vefadır arkadaşım
Bu kalp sana açıktır her an gönüldeşim

Halil ÇOLAK 25.04.2010

Toprak yeşile doymuş,
Su ile bir bütün olmuş,
Her taraftan bir ağaç çıkmış,
Bu cennet vatan benim,

Bu vatanı sevmeme ecdadım sebebim sensin.
Baktıkça maziye hep ağlayanda hep benim.
Bu dertlerden kurtaracak ancak tabibim sensin.
Bu dertli vatanı da sevmeme sebebim benim.

Ne gün eski güne benziyor, ne bahar bahara

Baktıkça sana benden geriye ne kaldı
Beni temsil sadece kederli bakışlarım
Saçımın siyah olmadığı aklar dolduğu
Aynalar gördüm yaşlı çınar olduğumu

Sana baktıkça değiştiğim, yalan değil

Anlatamıyorum sesimi duyan yok mu?
uyan ey millet vatan elden gidiyor……..

Halil ÇOLAK 09.12.2012
Ankara

Türküm hem de Müslüman’ım
Tarihte İslam’a hizmettir şanım
Ey gidi benim geri kafalım
Allah diyor sizi kavım, kavım yarattım

Milliyetçilik ırkçılık demek değildir

Gönül ne güldür nede lale
ateş olur yaklaşınca yanarsın
acı verir sana figan edersin
sevdiğinin dikeni bile gül olur.

Gülde vardır sevdiğinin kokusu

Bu nasıl aşktır, bu nasıl sevda
Gözlerin evet diyor, dudakların hayır
Bakışların ok gibi, sözlerin zehir,
kolların sardı yor bakışların git.

Ayrılık dediğin akan bir nehir

Söyle gönül niçin hüzündesin.
Sende mevsim gibi kışta mısın?
Bülbül gibi söyle yastamasın.
Gel sevdadan vazgeç deli gönül.

Zamansız mevsimde çiçek açmaz.