Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Gizli sevdaların yüreğisin sen,
Sevenlerin sevgi bahçesinin gülüsün sen,
Şairlerin, Ediplerin, Ressamların ilham kaynağısın sen,
Ah İstanbul beni ben eden İstanbulumsun sen,

Bin bir sevdalı gezer içinde senin,

Dostum dun, seni andım da derinden
Geçtim yine dün eski hayal bahçelerinden
Yorgun ve bitkin düştüm seni düşünmekten
yine yaşadım mazi olan hayal bahçelerinde

gönül bahçeme sen olmayalı dikenler dolmuş

Seninle olamadan zaman geçmiyor
İçmek bile insanı sarhoş etmiyor
Zaman acımasız ağır yükler yüklüyor
sensiz sevgilim geçmiyor günler

Halil Çolak

Karanlıkta yanan ışığım.
Sesini öyle özledim ki!
Aksı olsanda sana aşığım.
Seni öyle özlüyorum ki

Gönül bahçemin çiçeği.

Sen gamlı hazanı, gönlünde ben, Gül şeni yaşarken,
Hatırlarmısın Boğazda Erguvan ağaçları arasında koşarken,
Mest olurduk, kayıklardan yükselen şarkı namelerini dinlerken,
O ne mutlu günlerdi unutmak mümkün değil,ömür kısa iken,

Yarım ne olur gönül dergâhında yalnız bırakma.
Ektiğim gönlüme sevgi çiçeğini susuz bırakma
Sevgilim senin sevginden beni öksüz bırakma
Sensiz beni cannım yad ellerde sakın bırakma

Su küçüğün,
söz büyüğün”
gibi sözler,
anne,
baba,
amca,

Gündüzler uzun bitmez güzelim Ankara’da
Güneş batmak bilmiyor entrikalar sırada.
Yeni güne doğacak ışık henüz yok ortada,
Biz hala karanlıktayız bizi aydınlatmıyor.
Bitmeyen memleket muhabbetleri arasında........

Kalınca benim ruhum darda
Duyarsın sesimi o anda
Koymazsın rabbim hiçte zorda
Gönül sultanım sana geldim

Bu gönül ki hep senden umar

O benim gönlümün gonca gülüdür
Yanan bağrımın serinleten yelidir
Ruhuma can veren can suyumdur
O gönlümün şakıyan bülbülüdür

Sana olan sevdamı yeniden anladım