Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Hakkı savunanın, düşmanı çoktur
çok konuşanın bil yalanı boldur
Gönül sevdasına,pek tabip yoktur
sevdamın içinde sen varsın leylam

kış olmayınca dost bahar yaşanmaz

Zamanın göz yaşlarıyla sen sularsın yaşam ağacını
Yaşadıkça insanlar görür hayatın acı olan gerçeğini
Her karanlık gecenin vardır mutlaka bil birde şafağı
Akıp giderken durmadan hayat denilen zaman ırmağı,
O zaman görürsün kim dost,kimin düşman olduğunu
Halil ÇOLAK 22.04.2009

Hayat su misalidir akıp ta gider
İyilikler insan hatırında kalır
Her gamlı gönül de yürekten ah eder,
Yankısı durgun gölün üstünde kalır

Vefasız yarı gönül nereye koyar

Geceden kurtaran şafağım sensin
Günümü aydınlatan güneşim sensin
Günlümde yaşayan ilkbaharımsın
Hiç solmadan açan çiçeğim sensin.

Halil ÇOLAK 27.07.2009

Dadaşın elinde sopa oynatır altında atı
Cirit meydanında şahlandırırda kıratı
Kırat kişnemesiyle inletirde meydanı
Cirit meydanına da sığmaz dadaşım

Mertlik vardır dadaşın cirit oynayışında

Üzülüyorum ben insanlar arasındaki sevgisizliğe...
Derinden yaralıyor olaylar beni bırakıyor ümitsizliğe;
Neden gönüllerde yanmak dururken sevgi ateşine.
O günahın bedelini öderken koşamazsın mutluluğa,
Gel sevelim birbirimizi neden olmayalım biz ayrılığa...

Bahar gelip çiçekler de açmadan
Gönlümdeki çiçek açıyor neden
Hazan mevsimi henüz de gelmeden
Daldaki tomurcuk kuruyor neden

Mevsimler mi? yoksa biz mi değiştik

Erzurum’un dağlarında
Kardelen çiçekleri bitmiş
Benimde gönül bağımda
Hasret çiçekleri açmış

Seni nasıl unuturum ben

Vatandan Ayrı Kalmanın Hasretini
Düşmanla Koyun Koyuna Yaşamanın Acısını,
Bilirmisin Ermeni’ye Dost Olan Sen?
Ayrı Kalmadın Ki Sen Vatanından
Saçlarını Başından, Ellerini Kollarından.
Görmedi Ne Atan Nede Sen

Bu nasıl gaflettir de kardeşim bilinmez artık
Hangi dinle yapacaksın da hangi diyalog
Müslümanlar katledilirken olur mu diyalog
Ey gafil Müslüman olur mu böyle diyalog

Haçlı zihniyetlerin yurt ta gezip zehir saçarken