Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Kimse girmez tanrı ile senin arana
Sen inanmazsın yaratan olan tanrıya
Hakikat kim sen kim bunlar bahane,
Bana değil ahrette hesabını verirsin

Rakı, şarap içersin düşersin bir dereye

Dil uzatma dinime de dilime de benim
Batı denilen kahpe kancığım da benim
Peygamberim canım ciğerim de benim
Çektirme kılıcı kollarını budarım senin

Siz ne şerefsiz,adı ahlaksız da bir milletsiniz

Tuzaklar kurdun düşmem için eline
Hançeri vurdun sana yanan gönlüme
Zehir kattın mutluluk denen suyuma
Diken döktün sen gedeceğim yoluma

Candan sevdim seni inanmadın sözüme

Dolularla seslendim sana
Yağmurlarda ıslandım sevdan yüzünden
İliklerime kadar ıslandım seni beklerken
Seni görünce titremem geçerdi aniden
Bir ateş basardı bütün bedenimi
Kalbimin çarpıntısı duyulurdu

Türkmen vatan için olur dindaşım
Türkmen bitmez benim kardeşim
Yükselecek her sahada ırkdaşım
Yaşasın Türk vatanı Türkmen eli

Kerkük, Musul, direnirde Tele farım

Senin hayallerin süslüyor bu gecede
Ne çektiğimi bilemezsin sen bu gecede
Arayıp sormazsın hüzünlüyüm bu gecede
Uğruna can verirdim olsaydın bu gecede.

Mevla’ya yakardım,hep mutluluk olsun

Unutamam senin o karlı dağlarını.
Gürül gürül akan soğuk pınarlarını,
senin için döktüğüm gözyaşları mı.
Unutamam seni unutamam vatanım.

Nasıl unuturum o mert insanlarını.

Yemyeşil dağların var, görenler hep seni kıskanır,
Senin güzelliklerini de görenler,seni cennet sanır
Sıcak güneşinin doğuşuyla uyuyan dağlar uyanır.
Yüreğimde hep sevdamsın başka sevda dilemem.
Senin varlığın yeter bana, başka toprak istemem

Sığmıyor camii avlusuna toplanan cemaat
Edecek peygamber siz ahrette şahadet
Millet tek yürek olmuş getiriyor salavat
Size dua ediyor sizi seven bu millet

Devlet millet hepsi gelmiş bir araya

Telafer sokaklarında feryat ederek analarda ağlar
Göz yaşları insan olanın yüreğini derinden dağlar
Yetim kalmış sahipsiz her köşede inler de yavrular
Telafer gafletteki Müslümanlardan yardımlar bekler

Sokaklar bombalardan yıkılmış virane evlerle dolu