Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Uğramadan geçilmez han olan yoldan,
Eylemeyiz yolcuyu dadaşız anlarız halden,
Gönül koyarız dosta yolcuysa bizden,
Dosta her zaman han oluruz biz.

Halil ÇOLAK

Müslüman’ın gönlü ne sevgisiz olur ne de mabetsiz,
Doldurmuştur gönlünü güzel güller ile kinsiz garezsiz,
Hakka inanan edemez ne vatansız, ne de kıblesiz,
Gafil Bütün mülkler Allah’ındır asla değildir sahipsiz.

günü zehrediyor aşk denilen içime düşen kuşku,
beni perişan ettin güzelim, kaşla göz arasında?
Nasıl anlatsam bilmem gönlümdeki yanan da aşkı,
bir ateşim var ki gönlüm de nar ile koz arasında..

Sen ektin yüreğime zalim yarım en acı duyguları,

Nasıl geçti ömrüm bilemedim
Geçti ömrüm kadrini bilemedim
Hep ağladım hiç gülemedim
Bu dünyada saltanat süremedim

Gülmeyi hep ümitle de bekledim

Gönül dergahında dokurken sevgini,
Gönlüme aşkın haz verir benim,
Görmedim ama o mah cemalini,
İsmini söyledikçe gönlüme haz dolar benim,
İki cihan güneşim Muhammedim benim.

Menzile varmak için ülküdaş çıktığım yoldan
Şafak sökmeden üç hilalle ben geleceğim
Bu kutsal dava için verilen binlerce candan
Üç hilalli bayrağı Çankaya’ya biz dikeceğiz.

Bölücülerin de karşısında durmuşuz dimdik

Kırdığın ayna gibi bırakma gönülü
Dağınık, kırık dökükte etme sevgini
Çaresiz, ümitsizde söyleme şarkını
Türkülerden söyle bana en neşelisini

O Gözlerin Pırıl Pırıl, Bakışların Can Yakar
Ayrılığın Gönlüme Benim Bin Bir Dert Katar
Aşk Dediğin Gönlü Güzelleştiren Eşsiz Eser.
Aşk Denilen Kazanda Durmadan Pişiyorum
Aşksız Gönül Nasıl Yaşıyor Ben Şaşıyorum.

Ne olur gitme
Bugün sana muhtacım
Mutluluk için güzelim
Sevgine muhtacım
Yıldızlar gökyüzünde yalnızsa
Bende öyle yalnız

Bayramlar kaldırır gönüllerin yasını
Affedilmeyen bir şey vardır mazlumun ahi
Küskünlükler son bulur bayram sabahı

Gönüllere diken yerine güller ekilir
Her yere insanlar tarafından sevgi saçılır